تاثیر سبک های فرزندپروری بر انگیزش تحصیلی دانش آموزان

سبک های فرزندپروری به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیطی، نقش اساسی در شکل گیری رشد شناختی، هیجانی و انگیزشی دانش آموزان دارند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که شیوه تعامل والدین با فرزندان، میزان حمایت عاطفی، حدگذاری و نحوه تشویق یا کنترل، می تواند به طور مستقیم بر انگیزش تحصیلی اثر بگذارد. در میان سبک های مختلف، سبک مقتدرانه بیشترین همخوانی را با انگیزش تحصیلی بالا دارد؛ زیرا والدین مقتدر با ایجاد محیطی گرم، ساختارمند و حمایت گر، احساس شایستگی و خودکارآمدی را در دانش آموز تقویت می کنند. در مقابل، سبک مستبدانه با تاکید بر کنترل سخت گیرانه و تنبیه، معمولا موجب کاهش انگیزش درونی و افزایش اضطراب تحصیلی می شود. سبک سهل گیرانه نیز به دلیل نبود نظم و انتظارات مشخص، منجر به کاهش پشتکار و ضعف خودنظم دهی تحصیلی می گردد. یافته های پژوهشی نشان می دهد که سبک های فرزندپروری نه تنها به صورت مستقیم بر عملکرد تحصیلی اثر می گذارند، بلکه از طریق متغیرهای میانجی مانند عزت نفس، سلامت روان و مهارت های ارتباطی نیز نقش آفرینی می کنند. بر این اساس، تقویت آگاهی والدین نسبت به شیوه های تربیتی اثربخش، می تواند زمینه ساز بهبود انگیزش تحصیلی و موفقیت آموزشی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزندپروری ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، سلامت روان