نقش همدلی شناختی و انگیزش بیرونی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطرابی دانشجویان

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش همدلی شناختی و انگیزش بیرونی در پیش بینی و کنترل اختلال اضطرابی در میان دانشجویان بود. اختلال اضطرابی یکی از شایع ترین مشکلات روان شناختی در دوران دانشجویی است که می تواند عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان را تحت تاثیر قرار دهد. در این مطالعه، جامعه آماری شامل ۱۰۰ نفر از دانشجویان بود که به صورت در دسترس و از طریق فضای مجازی انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه همدلی شناختی، مقیاس انگیزش بیرونی و پرسشنامه اضطراب بود. داده ها پس از جمع آوری با روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند.نتایج نشان داد که همدلی شناختی رابطه معکوس و معناداری با میزان اضطراب دارد؛ به این معنا که دانشجویانی که توانایی بیشتری در درک دیدگاه ها و احساسات دیگران دارند، سطوح پایین تری از اضطراب را تجربه می کنند. همچنین انگیزش بیرونی رابطه مثبت و معناداری با اضطراب داشت؛ یعنی دانشجویانی که بیشتر تحت فشارها و پاداش های بیرونی فعالیت می کنند، در معرض اضطراب بیشتری قرار می گیرند. تحلیل رگرسیون نشان داد که همدلی شناختی و انگیزش بیرونی قادرند بخش قابل توجهی از واریانس اختلال اضطرابی را پیش بینی کنند.به طور کلی، یافته ها اهمیت تقویت مهارت های همدلی شناختی و کاهش وابستگی به انگیزش بیرونی را در برنامه های مشاوره ای و آموزشی دانشگاه ها برجسته می کند. این نتایج می تواند در طراحی مداخلات روان شناختی برای کاهش اضطراب دانشجویان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

همدلی شناختی ، انگیزش بیرونی ، اختلال اضطرابی ، دانشجویان ، پیش بینی اضطراب ، کنترل اضطراب