نقش یادگیری عمیق در توسعه و تقویت سیستم های هوش مصنوعی با تاکید بر کاربردهای آموزشی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 95

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICMCAI01_054

تاریخ نمایه سازی: 19 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

یادگیری عمیق به عنوان پیشرفته ترین و موثرترین شاخه هوش مصنوعی در دهه اخیر، با بهره گیری از شبکه های عصبی چندلایه و عمیق، انقلابی اساسی در توانایی سیستم های هوشمند برای درک، یادگیری و تصمیم گیری ایجاد کرده است. این فناوری با قابلیت استخراج خودکار و سلسله مراتبی ویژگی ها از داده های خام و حجیم، بدون نیاز به مهندسی ویژگی دستی، دقت و کارایی سیستم های هوش مصنوعی را در حوزه های متنوعی نظیر آموزش، پزشکی، حمل ونقل خودران، پردازش زبان طبیعی، رباتیک و تجارت الکترونیک به سطحی بی سابقه رسانده است.در حوزه آموزش، یادگیری عمیق امکان شخصی سازی کامل مسیر یادگیری، ارائه بازخورد لحظه ای، تصحیح هوشمند تکالیف، تحلیل احساسات و سلامت روان دانش آموزان، پیش بینی افت تحصیلی و حتی طراحی دستیاران آموزشی مجازی بسیار پیشرفته را فراهم کرده است. در پزشکی، مدل های مبتنی بر یادگیری عمیق در تشخیص زودهنگام سرطان، تحلیل تصاویر رادیولوژی، پاتولوژی دیجیتال، کشف دارو و پزشکی شخصی سازی شده عملکردی فراتر از متخصصان انسانی نشان داده اند. همچنین در زندگی روزمره، از خودروهای خودران و سیستم های پیشنهاددهنده تا مترجم های همزمان و دستیاران صوتی هوشمند، اثرات یادگیری عمیق کاملا مشهود است.با این حال، توسعه و بکارگیری گسترده این فناوری با چالش های جدی همراه است؛ از جمله مصرف بسیار بالای انرژی و اثرات زیست محیطی، نیاز به داده های عظیم و خطر ایجاد سوگیری، عدم شفافیت و توضیح پذیری تصمیمات مدل ها، مسائل امنیتی و حملات تخاصمی، و هزینه های سنگین زیرساختی. در پاسخ به این چالش ها، روندهای نوظهوری مانند مدل های کوچک و کم مصرف، یادگیری فدرال، هوش مصنوعی توضیح پذیر، مدل های چندوجهی و رویکردهای ترکیبی عصب-نمادین در حال شکل گیری هستند که نویدبخش آینده ای پایدارتر و اخلاق مدارتر می باشند.این مقاله با مرور جامع تاریخچه، معماری های اصلی (شامل CNN، RNN، ترنسفورمر، GAN و مدل های پخش)، کاربردهای کلیدی به ویژه در آموزش هوشمند، چالش ها و روندهای آینده، به این نتیجه می رسد که یادگیری عمیق نه تنها موتور محرک اصلی پیشرفت هوش مصنوعی در دهه گذشته بوده، بلکه تا سال ۲۰۳۰ نیز مهم ترین عامل تحول دیجیتال در تمامی جنبه های زندگی بشر خواهد بود. دستیابی به بهره برداری مسئولانه از این فناوری مستلزم سرمایه گذاری همزمان در نیروی انسانی متخصص، زیرساخت های سبز و تدوین چارچوب های قانونی-اخلاقی قوی است.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

سید محمد حسین هاشمی باباحیدری

دانشجوی کارشناسی ناپیوسته دانشکده ملی مهارت پسران شهرکرد، چهارمحال و بختیاری ،ایران

جاوید مهراب فر

دانشجوی کارشناسی ناپیوسته دانشکده ملی مهارت پسران شهرکرد، چهارمحال و بختیاری ،ایران

احسان سلیمانی دهکردی

دانشجوی دکتری مهندسی کامپیوتر، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد میبد، ایران