تاثیر زنگ ورزش بر روی یادگیری دانش آموزان در زنگ بعد از آن، در مدارس شهر یزد

هدف: این پژوهش با هدف تعیین تاثیر زنگ ورزش بر میزان یادگیری دانش آموزان در زنگ های درسی بعد از آن، در مدارس دوره اول متوسطه شهر یزد انجام شد. روش: روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر پایه هشتم شهر یزد در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ بود که از میان آن ها ۶۰ نفر به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر دریافت کننده یک جلسه ۴۵ دقیقه ای ورزش هوازی با شدت متوسط پیش از زنگ دوم) و کنترل (۳۰ نفر بدون مداخله ورزشی) جایگزین شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون محقق ساخته ریاضی (حیطه حل مسئله) و آزمون توجه متمرکز (تولوز-پیرون) بود که پایایی آن ها با آلفای کرونباخ به ترتیب ۰/۸۴ و ۰/۸۹ تایید شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره (MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات یادگیری (حل مسئله ریاضی) و توجه متمرکز در گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود (۰/۰۰۱>p). اندازه اثر فعالیت ورزشی بر یادگیری ۰/۳۴ و بر توجه ۰/۴۲ به دست آمد که در سطح متوسط تا زیاد ارزیابی می شود. نتیجه گیری: زنگ ورزش در مدارس شهر یزد با افزایش توجه و کارکردهای اجرایی، یادگیری مطالب درسی بعدی را به طور معناداری بهبود می بخشد

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، یادگیری ، توجه ، مدارس یزد.