بررسی رابطه بین سبک های فرزند پروری والدین با سبک های تفکر و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی

این پژوهش باهدف بررسی رابطه بین سبک های فرزند پروری والدین با سبک های تفکر و پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شد. روش پژوهش، مطالعه توصیفی از نوع همبستگی است. در این پژوهش جامعه آماری کلیه دانش آموزان به همراه والدینشان در مقطع ابتدایی مدارس پسرانه ناحیه ۲ رشت در سال۹۹-۹۸ به تعداد ۱۸۵۳۴ نفر بودند که از این جامعه ۳۰۰ دانش آموز به عنوان نمونه و با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده -ها از پرسشنامه سبک های فرزند پروری بامریند و وضعیت تحصیلی آنان در مدرسه (معدل) به منزله شاخص پیشرفت تحصیلی و مقیاس سبک تفکر استرنبرگ(۱۹۹۲)استفاده شد. برای فرضیه از ضریب همبستگی پیرسون_ رگرسیون چند متغیری و همبستگی کانونی استفاده شده است. در ضمن کلیه عملیات آماری با استفاده نرم افزار ۲۰spss تجزیه وتحلیل شده است. نتایج پژوهش نشان داد سبک تفکر اجرایی ۵۹ درصد، سبک تفکر قانونی ۲۴ درصد ، سبک تفکر قضایی ۵۶ درصد ، سبک تفکر آزاد اندیش ۴۰ درصد و سبک تفکر محافظه کار ۵۵ درصد واریانس سبک های فرزند پروری را تبیین می کنند. همچنین در کانون دوم سبک تفکر قانونی (۷۲/۰)سبک تفکر اجرایی (۳۵/۰) سبک تفکر آزاد اندیش (۳۱/۰) داشته است ؛ به عبارتی دیگر می توان گفت که سبک تفکر قانونی ۵۲ درصد ، سبک تفکر اجرایی ۱۲ درصد، و سبک تفکر آزاد اندیش ۱۰ درصد واریانس سبک های فرزند پروری را تبیین می کنند. سبک تفکر محافظه کار به شکل مثبت و معنادار پیشرفت تحصیلی را پیش بینی می کند. از بین سبک های فرزندپروری تنها سبک قاطعانه والدین با مقدار B استاندارد ۳۲۳/۰ ، توانسته اند پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را بطور معنی دار تبیین کنند(۰۱/۰>P) و سبک های فرزندپروری سهل گیرانه و استبدادی نقش معنی داری در تبیین پیشرفت تحصیلی دانش آموزان نداشتند.بر اساس یافته های پژوهش مبنی بر اینکه شیوه تربیتی والدین با پیشرفت تحصیلی و سبک های تفکر دانش آموزان رابطه دارد، آموزش والدین درباره شیوه های فرزند پروری، می تواند به افزایش پیشرفت تحصیلی و سبک های تفکر دانش آموزان یاری رساند.

کلیدواژه ها:

شیوه های فرزند پروری ، پیشرفت تحصیلی ، سبک های تفکر