کلاس امن؛ هنر مدیریت عواطف و استرس در محیط آموزشی

در نظام آموزشی نوین، گذار از نگاه صرفا شناختی به سمت رویکردهای عاطفی-اجتماعی، به یکی از ضرورت های بنیادین تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی «هنر معلم در مدیریت عواطف» و نقش آن در «کاهش استرس و ایجاد امنیت روانی» در کلاس درس تدوین گردیده است. استرس به عنوان یک مانع بیولوژیک و روان شناختی، با تحت تاثیر قرار دادن عملکرد آمیگدال و مسدود سازی مسیرهای عصبی در قشر پیش پیشانی مغز، فرآیند یادگیری را مختل می کند.این مطالعه با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و تکیه بر یافته های پژوهش میدانی، به بررسی این فرضیه می پردازد که مدیریت هوشمندانه هیجانات توسط معلم، می تواند به عنوان یک متغیر میانجی، رابطه میان فشارهای تحصیلی و پیشرفت دانش آموزان را تلطیف کند. مبانی نظری تحقیق بر مفاهیم بنیادینی همچون «هوش هیجانی گلمن»، «نظریه دلبستگی بالبی» و «ذهنیت رشد دوئک» استوار است.یافته های پژوهش نشان داد که امنیت روانی، محصول تعامل ساختارمندی، پیش بینی پذیری و حمایت عاطفی معلم است. نتایج بخش میدانی حاکی از آن بود که در محیط هایی با جو عاطفی مثبت، سطح اضطراب موقعیتی دانش آموزان به طور معناداری (حدود ۳۴ درصد) کاهش یافته و میزان اشتیاق تحصیلی و ریسک پذیری علمی آنان افزایش یافته است. همچنین، نتایج نشان داد که «سرایت عاطفی» از سوی معلم، کلیدی ترین ابزار برای تنظیم دمای روانی کلاس محسوب می شود. در نهایت، این مقاله راهکارهای عملیاتی نظیر اعتباربخشی به هیجانات، تکنیک های آرام سازی سریع و بازتعریف مفهوم شکست را برای معلمان ارائه می دهد تا کلاس درس از یک محیط استرس زا به مکانی برای شکوفایی پتانسیل های انسانی تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

مدیریت عواطف ، استرس تحصیلی ، امنیت روانی ، هنر معلم ، پیشرفت تحصیلی ، تنظیم هیجان