تحلیل نقش علم بدیع در ارتقای شاخص های پیشرفت تحصیلی دانش آموزان پایه دهم متوسطه دوم

تحقیق حاضر به منظور بررسی میزان اثربخشی روش تدریس بدیعه­پردازی و روش رایج، بر بادگیری و یادداری و انگیزش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان صورت گرفت. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه ششم ابتدایی و از بین جامعه مذکور یک مدرسه به صورت تصادفی انتخاب و سپس نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای ۵۰ نفر انتخاب شدند که ۲۵ نفر در گره آزمایش و ۲۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند.روش انجام این تحقیق، کیفی و طرح تحقیق مورد استفاده است. ابزارهای اندازه گیری به کار رفته در تحقیق شامل پرسشنامه محقق ساخته و تست انگیزش پیشرفت هارتر می باشد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش­های آمار توصیفی(میانگین،انحراف معیار) و در بخش استنباطی از آزمون مستقل و تحلیل کوواریانس استفاده گردید.

کلیدواژه ها:

دانش بدیع ، ادبیات عرب ، یادگیری ، یادداری ، انگیزش پیشرفت تحصیلی