رابطه بین هویت فرهنگی دانش آموزان و نگرش آن ها به یادگیری زبان انگلیسی

این مقاله مروری با هدف بررسی رابطه پیچیده و چندوجهی بین هویت فرهنگی دانش آموزان و نگرش آن ها به یادگیری زبان انگلیسی تدوین شده است. در دنیای جهانی شده امروز، زبان انگلیسی به عنوان یک زبان بین المللی، نقش تعیین کننده ای در دسترسی به فرصت های آموزشی، حرفه ای و ارتباطی ایفا می کند. با این حال، یادگیری این زبان همواره با چالش های هویتی و فرهنگی همراه بوده است، به ویژه در بافت هایی که زبان انگلیسی به عنوان یک زبان خارجی تدریس می شود. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های پیشین، به تحلیل تاثیر ابعاد مختلف هویت فرهنگی (شامل مولفه هایی مانند تعلقات ملی، مذهبی، قومی، و اجتماعی) بر نگرش های شناختی، عاطفی و رفتاری دانش آموزان نسبت به فرآیند یادگیری زبان انگلیسی می پردازد. یافته ها نشان می دهند که هویت فرهنگی می تواند هم به عنوان یک عامل تسهیل کننده و هم به عنوان یک مانع در برابر یادگیری زبان انگلیسی عمل کند. از یک سو، احساس هویت فرهنگی قوی و مثبت می تواند با تقویت اعتماد به نفس و انگیزه، نگرش مطلوبی را ایجاد کند. از سوی دیگر، در مواردی که یادگیری زبان انگلیسی با تهدید هویت فرهنگی یا احساس از خودبیگانگی همراه باشد، ممکن است منجر به مقاومت، اضطراب زبانی یا نگرش منفی گردد. این مرور همچنین نقش واسطه ای متغیرهایی مانند زمینه اجتماعی-اقتصادی، سیاست های آموزشی، و روش های تدریس را در تعدیل این رابطه بررسی می کند. در نهایت، مقاله حاضر با ارائه چارچوبی تحلیلی، بر ضرورت اتخاذ رویکردهای آموزشی حساس به فرهنگ و هویت در برنامه ریزی درسی و تدریس زبان انگلیسی تاکید می ورزد تا بتوان ضمن تقویت مهارت های زبانی، به حفظ و احترام به هویت فرهنگی فراگیران نیز کمک کرد.

کلیدواژه ها:

هویت فرهنگی ، نگرش به یادگیری زبان انگلیسی ، دانش آموزان ، زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی ، آموزش زبان ، روان شناسی اجتماعی زبان