نقش تعالیم دینی در بنیان گذاری نظام های اخلاقی و حقوقی تمدن های باستان

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 70

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ANDIKACONF01_2750

تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

در طول تاریخ، دین همواره یکی از بنیادی ترین نیروهای شکل دهنده ی ساختارهای اجتماعی، اخلاقی و حقوقی جوامع انسانی بوده است. تمدن های باستان، از میان رودان و مصر گرفته تا ایران، هند، چین و یونان، هر یک نظام های حقوقی و اخلاقی خود را بر پایه ی باورهای دینی و اصول مقدس استوار ساخته اند. تعالیم دینی در این تمدن ها نه تنها به مثابه ی راهنمایی برای رفتار فردی عمل می کرد، بلکه چارچوبی نهادی برای تنظیم روابط اجتماعی، سیاسی و اقتصادی فراهم می نمود. هدف این پژوهش بررسی عمیق نقش تعالیم دینی در شکل گیری بنیان های اخلاقی و حقوقی در تمدن های باستان است و نشان دادن این واقعیت که دین، پیش از ظهور فلسفه و حقوق عرفی، به عنوان نخستین منبع مشروعیت بخش به هنجارهای اجتماعی، قدرت و قانون عمل می کرد.روش تحقیق در این مقاله توصیفی تحلیلی بوده و با استفاده از داده های تاریخی، متون مذهبی و شواهد باستان شناختی، تلاش شده تا پیوند میان آموزه های دینی و نظام های اخلاقی حقوقی تمدن های مختلف مورد واکاوی قرار گیرد. یافته ها نشان می دهد که در تمدن های بین النهرین، قانون حمورابی متاثر از اراده ی خدایان و بر پایه ی اصل عدالت الهی شکل گرفته است؛ در مصر باستان، اصول «ماعت» به عنوان تجلی نظم و حقیقت الهی، زیربنای اخلاق و عدالت به شمار می رفت؛ در ایران باستان، آموزه های زرتشتی بر مفاهیمی چون راستی، پاکی و پاداش اخروی تاکید داشت که بعدها در حقوق و نظام حکومتی هخامنشیان نمود یافت؛ و در هند و چین، تعالیم بودا و کنفوسیوس ارزش هایی چون پرهیز از خشونت، نظم اجتماعی و احترام به قانون طبیعی را به عنوان مبانی نظم اخلاقی معرفی کردند.نتایج پژوهش حاکی از آن است که دین در تمدن های باستانی نه تنها منبع الهام اخلاق فردی، بلکه بنیان گذار ساختارهای حقوقی و سیاسی بوده است. این نظام ها بر اساس اعتقاد به عدالت الهی و پاداش و کیفر فراطبیعی، موجب پایداری نظم اجتماعی و جلوگیری از هرج ومرج در جوامع اولیه شدند. همچنین، تعالیم دینی به تدریج زمینه ساز پیدایش مفاهیمی چون «حقوق طبیعی»، «عدالت اجتماعی» و «مسئولیت اخلاقی» گردید که بعدها در تمدن های نوین نیز استمرار یافت. در نتیجه، می توان گفت دین در تاریخ تمدن بشری نه تنها یک عنصر فرهنگی، بلکه عامل اصلی در تکوین نظام های اخلاقی و حقوقی و شکل گیری وجدان جمعی انسان ها بوده است.

نویسندگان

محمد سندگل پور

دکترای فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد واحد ساری