ارزیابی و اولویت بندی عوامل موثر بر هوشمندسازی مدیریت پروژه های ساخت سدهای بتنی با رویکرد ترکیبی تصمیم گیری چند معیاره فازی و یادگیری ماشین

با توجه به پیچیدگی روزافزون پروژه های ساخت سدهای بتنی و گسترش کاربرد فناوری های هوشمند، فقدان یک چارچوب بومی و نظام مند برای شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر هوشمندسازی مدیریت این پروژه ها، تصمیم گیری های مدیریتی و فنی را با عدم قطعیت مواجه کرده است. هدف این پژوهش، توسعه یک چارچوب ترکیبی و داده محور برای ارزیابی و اولویت بندی عوامل موثر بر هوشمندسازی مدیریت پروژه های سدهای بتنی است. در این راستا، ۱۰۰ عامل کلیدی در قالب ۹ معیار اصلی شامل فنی، زمانی، اقتصادی، ایمنی، فرهنگی، محیطی، قانونی، نظارتی و فناوری شناسایی شد. داده ها از طریق دو پرسشنامه ساختاریافته گردآوری گردید؛ به گونه ای که ارزیابی عوامل توسط ۳۳ کارشناس و مقایسه های زوجی معیارها توسط ۴۲ متخصص باتجربه انجام شد. در گام نخست، از روش های تصمیم گیری چندمعیاره فازی برای وزن دهی معیارها، تحلیل روابط علی میان آن ها و محاسبه امتیاز نهایی هر عامل استفاده شد. در گام دوم، خروجی های حاصل از این مرحله به عنوان داده های ورودی به ۱۲ مدل های یادگیری ماشین به کار گرفته شد تا قابلیت پیش بینی وزن ها، پایداری رتبه بندی و تحلیل حساسیت نتایج مورد ارزیابی قرار گیرد. در چارچوب تلفیقی، سه مدل رگرسیون شامل رگرسیون حداقل مربعات جزئی، رگرسیون بیزی و رگرسیون ریج بررسی شد که نتایج نشان داد مدل حداقل مربعات جزئی از دقت و پایداری بالاتری برخوردار است. یافته ها حاکی از آن است که عوامل فنی و بومی، به ویژه محدودیت های ناشی از تحریم ها و نیاز به سامانه های هوشمند پایش، بیشترین اثرگذاری را دارند. چارچوب ارائه شده، با توجه به ماهیت داده محور و ساختار انعطاف پذیر، برای مناطق دارای شرایط فنی، مدیریتی و نهادی مشابه قابل تعمیم است.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری چندمعیاره ، ارزیابی فازی ، تحلیل روابط علی ، پیش بینی داده محور ، فناوری های هوشمند