اثر هم افزایی بیوچار و ریزجلبک در بهبود ویژگی های فیزیکی یک خاک لوم سیلتی متاثر از آتش

راه­حل­های طبیعت­محور برای بازیابی خاک­های آسیب­دیده به­دلیل در­نظر گرفتن تاب­آوری ذاتی و پایداری زیست­بوم حائز اهمیت فراوان هستند، اما نیاز است کارایی چنین روش هایی در بهبود ویژگی­های خاک­های آسیب­دیده مورد بررسی قرار گیرد. در پژوهش حاضر، یک خاک لوم­سیلتی از منطقه جنگلی تحت­تاثیر آتش­ واقع در روبار استان گیلان تهیه و تحت تیمار افزودن سطوح ۲ و ۵ درصد وزنی بیوچار تولیدی از بقایای چوبی درخت کاج (تیمار­های  B۲وB۵)، ریز­جلبک Scenedesmus sp. (تیمار S) و ترکیب آنها (تیمار­های  SB۲و SB۵) به خاک قرار گرفت. پس از یک دوره انکوباسیون شش ماهه، برخی ویژگی­های شیمیایی و فیزیکی مرتبط با ساختمان خاک اندازه­گیری شدند. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که بیوچار و ریزجلبک ­به­صورت منفرد و ترکیبی موجب افزایش معنا دار pH، کربن آلی، جرم مخصوص ظاهری تخلخل و پایداری خاک شدند. به­غیر از تیمار S، سایر تیمارها موجب افزایش مقدار EC خاک شدند. تیمار SB۵ با افزایش به ترتیب حدود ۱۱۷ و ۳۰ درصد بیشترین اثر­گذاری را بر مقدار کربن آلی و تخلخل خاک داشت. بیشترین افزایش میانگین وزنی قطر خاکدانه (MWD) مربوط به تیمار  Sو بیشترین افزایش میانگین هندسی قطر خاکدانه (GMD) و کاهش بعد فرکتال خاکدانه (FD) مربوط به  SB۲بود. GMD بیشتر، نشان دهنده ی بهبود یکنواخت توزیع اندازه و FD کمتر، بیان­گر خرد­شدگی کمتر خاکدانه ها در تیمار SB۲ است. بنابراین بیوچار با دارا بودن کربن مقاوم و ایجاد تخلخل و ریزجلبک از طریق تثبیت فتوسنتزی کربن و ترشح پلی ساکاریدهای چسباننده خاکدانه ها، به ویژه در کاربرد ترکیبی با اثر هم افزایی، به طور موثر در افزایش کربن و بهبود پایداری خاک های آسیب دیده عمل می کنند.

کلیدواژه ها:

بعد فرکتال ، پایداری خاکدانه ها ، ذخیره کربن ، راه حل طبیعت محور ، میانگین وزنی قطر خاکدانه