ادغام زیست پالایی و فناوری پیل سوختی میکروبی: نقش میکروارگانیسم های خاک در تجزیه آلاینده ها و تولید زیستی الکتریسیته
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 57، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
فایل این مقاله در 39 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-57-1_011
تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1405
چکیده مقاله:
با تشدید نگرانی های جهانی پیرامون آلودگی آب و خاک و پیامدهای فزاینده تغییرات اقلیمی، نیاز به فناوری های نوینی که بتوانند به طور هم زمان زیست پالایی آلاینده ها و تولید انرژی پاک را محقق سازند، بیش از پیش احساس می شود. در این میان، پیل های سوختی میکروبی (MFCs) و گونه های خاکی رسوبی آن ها (SMFCs) به عنوان سامانه های زیست الکتروشیمیایی نوظهور مطرح شده اند که قادرند انرژی شیمیایی مواد آلی را از طریق فعالیت متابولیکی میکروارگانیسم های الکتروژن، به جریان الکتریکی تبدیل کنند و هم زمان در تجزیه و حذف آلاینده های مقاوم نقش داشته باشند. جوامع میکروبی مستقر در رسوبات و لایه های خاکی، به ویژه از طریق تشکیل زیست لایه های آندی و تسهیل انتقال مستقیم یا واسطه ای الکترون، نقشی تعیین کننده در عملکرد و کارایی این سامانه ها ایفا می کنند. با این حال، ماهیت باز و دینامیک محیط های عملیاتی SMFCs منجر به توالی اکولوژیکی میکروبی می شود که می تواند پایداری الکتروشیمیایی و بازده بلندمدت سامانه را تحت تاثیر قرار دهد. علی رغم پیشرفت های قابل توجه در این حوزه، محدودیت در تنوع گونه های الکتروژن کارآمد، رقابت میان میکروارگانیسم های الکتروژن و غیرالکتروژن، و چالش های مرتبط با پایداری زیست لایه ها همچنان از موانع اصلی توسعه و به کارگیری این فناوری ها در مقیاس صنعتی به شمار می روند. این مقاله مروری با تمرکز بر جنبه های میکروبی و الکتروشیمیایی پیل های سوختی میکروبی و انواع مبتنی بر خاک و رسوب آن ها، به بررسی سازوکارهای انتقال الکترون، پویایی جوامع میکروبی در نواحی آندی و کاتدی، و تاثیر پارامترهای الکتروشیمیایی بر عملکرد سامانه می پردازد. افزون بر این، چشم اندازهای آینده شامل توسعه کنسرسیوم های میکروبی مهندسی شده با عملکردهای مکمل، به کارگیری راهبردهای تحریک زیستی برای تنظیم جانشینی میکروبی، و بهینه سازی شرایط عملیاتی به منظور افزایش هم زمان بازده تولید برق و کارایی زیست پالایی مورد بحث قرار می گیرد. یافته های این مرور می تواند زمینه ساز طراحی سامانه هایی پایدارتر و کارآمدتر برای مدیریت محیط زیست و تولید انرژی های تجدیدپذیر باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
شایان شریعتی
گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
هادی مسیب زاده
گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران
حمید مقیمی
دانشیار گروه میکروبیولوژی، دانشکده زیست شناسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :