مروری بر سبک های یاددهی-یادگیری و کاربرد آن ها در بهبود کیفیت نظام های آموزشی نوین

در عصر حاضر، هم زمان با تحول نظام های آموزشی و گسترش فناوری های نوین، توجه به تفاوت های فردی یادگیرندگان و به ویژه سبک های یاددهی-یادگیری، به یکی از مسائل مهم در ارتقای کیفیت آموزش تبدیل شده است. ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی سبک های یاددهی-یادگیری و کاربرد آن ها در بهبود کیفیت نظام های آموزشی نوین برای دانش آموزان انجام شد. پژوهش از نظر روش، توصیفی-مروری و داده های آن به شیوه کتابخانه ای و فیش برداری از منابعی چون کتب، پایان نامه ها، مقالات و درگاه های معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده اند. یافته ها نشان داد که یادگیری، فرایندی پویا، چندبعدی و وابسته به شرایط آموزشی است و نمی توان یادگیرندگان را به صورت قطعی و ثابت در یک سبک یادگیری خاص طبقه بندی کرد. همچنین نتایج بیانگر آن است که بسیاری از افراد به طور هم زمان از چند سبک یادگیری بهره می گیرند و اثربخشی آموزش زمانی افزایش می یابد که معلمان و نظام های آموزشی، رویکردی منعطف و متنوع در طراحی و اجرای فرایند یاددهی-یادگیری اتخاذ کنند. همچنین توجه آگاهانه به سبک های یادگیری می تواند زمینه ساز افزایش مشارکت فعال یادگیرندگان، بهبود عملکرد تحصیلی، تقویت انگیزش درونی و توسعه یادگیری خودتنظیم گر شود. لذا پیشنهاد می شود برنامه ریزان و معلمان، در طراحی محیط های یادگیری، به تنوع سبک های یادگیری توجه کرده و با بهره گیری از راهبردهای آموزشی منعطف و چندوجهی، فرصت های برابر و موثرتری برای یادگیری دانش آموزان فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

سبک یاددهی-یادگیری ، بهبود کیفیت ، نظام های آموزشی نوین ، دانش آموزان.