نقش تاب آوری اجتماعی در مواجهه نوجوانان با بحران های اجتماعی معاصر

نوجوانی یکی از حساس ترین مراحل رشد و هویت یابی انسان است که با تغییرات گسترده زیستی، روانی و اجتماعی همراه می باشد. در دهه های اخیر، تحولات سریع اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی موجب افزایش بحران های اجتماعی شده و نوجوانان را به عنوان گروهی آسیب پذیر، به طور جدی تحت تاثیر قرار داده است. بحران هایی نظیر نابرابری اجتماعی، فشارهای اقتصادی، ناامنی اجتماعی، تغییرات ارزشی و گسترش شبکه های اجتماعی مجازی، پیامدهای اجتماعی متعددی از جمله خشونت، بزهکاری، سردرگمی هویتی و رفتارهای پرخطر را در میان نوجوانان به دنبال داشته است. در این میان، تاب آوری اجتماعی به عنوان یکی از مفاهیم جامعه شناختی، نقش مهمی در سازگاری نوجوانان با شرایط بحرانی ایفا می کند. هدف این مقاله بررسی نقش تاب آوری اجتماعی در مواجهه نوجوانان با بحران های اجتماعی معاصر و تبیین کارکردهای آن در کاهش پیامدهای اجتماعی است. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تحلیل پژوهش های جدید داخلی و خارجی از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که تاب آوری اجتماعی از طریق آموزش ،همبستگی اجتماعی ، تقویت سرمایه اجتماعی ، شفافیت ،افزایش اعتماد و امنیت اجتماعی ، افزایش مشارکت اجتماعی و اتحاد می تواند به عنوان عاملی محافظتی در برابر آثار مخرب بحران های اجتماعی عمل کند. یافته های این پژوهش می تواند در طراحی مداخلات اجتماعی، برنامه های مدرسه محور و سیاست گذاری های اجتماعی مرتبط با جامعه پذیری نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری اجتماعی ، نوجوانان ، بحران های اجتماعی ، سرمایه اجتماعی ، اعتماد اجتماعی