بررسی ارزشیابی توصیفی در درس ریاضی

ارزشیابی توصیفی به عنوان یک رویکرد پذیرفته شده در آموزش، با تاکید بر مشاهده ی مستمر، ارائه ی بازخورد متوازن و توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش انگیزه ی یادگیرندگان ایفا می کند. هدف این مقاله، بررسی ارزشیابی توصیفی در درس ریاضی است. پژوهش حاضر از نوع علمی مروری بوده و اطلاعات آن به شیوه ی کتابخانه ای گردآوری شده است. برای دستیابی به این هدف، جست وجوی گسترده ای در پایگاه های اطلاعاتی داخلی شامل سیویلیکا (Civilica)، جهاد دانشگاهی (SID)، مگ ایران (Magiran)، ایران داک (Irandoc) و نورمگز (Noormags) طی سال های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۳ و پایگاه های اطلاعاتی خارجی شامل ISI، Scopus، Google Scholar، Elsevier، ISC و ScienceDirect طی سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۵ انجام شد. نتایج بررسی ها نشان داد که ارزشیابی توصیفی موجب شناسایی نقاط ضعف و قوت دانش آموزان، افزایش انگیزه و یادگیری عمیق در درس ریاضی می شود. همچنین مشخص شد که اجرای این رویکرد با چالش هایی مانند حجم بالای مطالب و کلاس های پرجمعیت همراه است؛ اما با به کارگیری روش های مشارکتی، خودارزیابی دانش آموزان و استفاده از ابزارهای مناسب، این موانع کاهش یافته و آموزش و توانمندسازی معلمان در ارتقای اثرگذاری آن نقش کلیدی دارد.

کلیدواژه ها:

ریاضی ، ارزشیابی توصیفی ، آموزش ابتدایی ، بازخورد آموزشی