نقش بازی در فرایند یادگیری دانش آموزان پایه اول

یادگیری در سال های آغازین تحصیل فرایندی فعال و تعاملی تلقی شده است و نظریه های پذیرفته شده یادگیری بر نقش تجربه مستقیم، فعالیت معنادار و مشارکت کودک در ساخت دانش تاکید داشته اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش بازی در فرایند یادگیری دانش آموزان پایه اول ابتدایی بود. این پژوهش از نوع مطالعه علمی مروری انجام شد. گردآوری داده ها با استفاده از روش کتابخانه ای صورت گرفت و منابع مورد استفاده شامل کتاب ها، مقالات علمی و پژوهش های منتشرشده در پایگاه های اطلاعاتی معتبر داخلی و خارجی، از جمله پایگاه سیویلیکا و سایر بانک های اطلاعاتی علمی مرتبط بود. در این پژوهش، یافته های مطالعات پیشین با رویکردی تحلیلی مورد بررسی و مقایسه قرار گرفتند. نتایج حاصل از مرور پژوهش ها نشان داد که به کارگیری بازی و یادگیری مبتنی بر بازی، در مقایسه با روش های سنتی آموزشی، موجب بهبود یادگیری مفهومی، افزایش انگیزش تحصیلی، کاهش اضطراب یادگیری و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان پایه اول ابتدایی شده است. با این حال، نتایج همچنین نشان داد که اثربخشی بازی های آموزشی به عواملی نظیر طراحی آموزشی هدفمند، نقش تسهیل گر معلم، شرایط اجرایی کلاس درس و هم راستایی با اهداف برنامه درسی وابسته بوده است. در مجموع، یافته های این مطالعه مروری نشان داد که بازی، در صورت استفاده آگاهانه و برنامه ریزی شده، می تواند به عنوان ابزاری موثر و مکمل در فرایند آموزش دانش آموزان پایه اول ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، یادگیری مبتنی بر بازی ، پایه اول ابتدایی ، روش های تدریس