چگونه توانستم با تلفیق محیط روستا و آموزش علوم، یادگیری عمیق تر مفاهیم علوم تجربی را ایجاد کنم؟

این اقدام پژوهی با هدف ایجاد یادگیری عمیق تر مفاهیم علوم تجربی از طریق تلفیق محیط طبیعی و بومی روستا با فرآیند آموزش در مدرسه روستایی صابرین گللر شهرستان مشگین شهر انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، پایین بودن میزان درک مفهومی و مشارکت فعال دانش آموزان پایه های هفتم و هشتم در یادگیری مباحث علوم تجربی بود که به دلیل محدود بودن امکانات آموزشی و فاصله مطالب کتاب با زندگی واقعی دانش آموزان مشاهده می شد. پژوهشگر تلاش نمود با بهره گیری از ظرفیت های محیط روستا شامل طبیعت، مزارع، حیوانات، منابع آب، تغییرات آب وهوایی و فعالیت های روزمره زندگی روستایی، آموزش مفاهیم علمی را عینی، کاربردی و جذاب نماید. روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مشاهده، مصاحبه، پرسش وپاسخ، بررسی عملکرد تحصیلی دانش آموزان و مشارکت آنان در فعالیت های عملی جمع آوری شد. در فرآیند اجرا، دانش آموزان با حضور در محیط واقعی و انجام فعالیت های گروهی، آزمایش های ساده و مشاهده مستقیم پدیده های طبیعی، توانستند ارتباط میان مفاهیم کتاب علوم و زندگی روزمره خود را بهتر درک کنند. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از محیط روستا به عنوان یک فضای آموزشی زنده، موجب افزایش انگیزه، تقویت یادگیری پایدار، رشد مهارت مشاهده و تفکر علمی، افزایش مشارکت دانش آموزان و بهبود عملکرد تحصیلی آنان در درس علوم تجربی شده است. همچنین دانش آموزان علاقه بیشتری به یادگیری علوم نشان دادند و توانستند مفاهیم را به صورت عمیق تر و کاربردی تر فراگیرند. این پژوهش نشان می دهد که بهره گیری از امکانات بومی و محیط پیرامون در مدارس روستایی می تواند راهکاری موثر برای ارتقای کیفیت آموزش علوم تجربی و ایجاد یادگیری فعال و معنادار باشد.

کلیدواژه ها:

آموزش علوم تجربی ، یادگیری عمیق ، محیط روستا ، اقدام پژوهی ، یادگیری فعال