راهبردهای تقویت پیوند میان خانواده ، تعلیم و تربیت و تمدن سازی در گفتمان اسلامی – ایرانی

خانواده در منظومه ی فکری اسلام–ایران، بنیادی ترین نهاد شکل دهنده ی وجود انسان و سنگ بنای تمدن است. این مقاله به واکاوی راهبردهای نظری و عملی جهت تقویت پیوند میان خانواده، تعلیم وتربیت و تمدن سازی در گفتمان اسلامی–ایرانی می پردازد، با تکیه بر این پیش فرض که تربیت در خانواده آغاز و در نظام آموزشی تداوم می یابد تا به ظهور جامعه ی تمدن ساز بینجامد. پژوهش با رویکرد تحلیلی–روایی و بهره گیری از منابع اسلامی (قرآن، نهج البلاغه، آثار امام خمینی و شهید مطهری) و مطالعات معاصر در فلسفه ی تعلیم وتربیت، سیاست فرهنگی و جامعه شناسی دینی انجام شده است. نتایج نشان می دهد که تقویت پیوند این سه عرصه نیازمند بازتعریف ماموریت تربیت در سطح خانواده و مدرسه بر پایه ی انسان شناسی توحیدی و عقلانیت قدسی است. راهبردهای کلیدی شامل: طراحی نقشه ی جامع خانواده محور برای نظام آموزشی، تربیت تمدن ساز آموزگاران، بازنگری محتوای درسی بر اساس الگوهای قرآنی، ایجاد شبکه ی نهادی میان مسجد، مدرسه و خانواده، و توسعه ی سواد تربیتی اسلامی–ایرانی در سطح رسانه و جامعه است. همچنین مقاله تاکید می کند که زن در نقش معمار تربیت و خانواده، محور انتقال ارزش های قدسی به نسل هاست و باید در سیاست های آموزشی و فرهنگی جایگاه رفیع او تثبیت گردد. در نهایت، مقاله مدلی تحت عنوان «برنامه درسی تمدن ساز خانواده محور» را معرفی می کند که چارچوبی عملیاتی برای پیوند آموزش، هویت و عدالت در تحقق تمدن نوین اسلامی–ایرانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

خانواده ، تعلیم وتربیت اسلامی ، تمدن سازی ، گفتمان اسلامی–ایرانی ، برنامه درسی تمدن ساز ،