ارزیابی ریسک تحت شرایط واقعی عملیات آتش نشانی با توجه به خستگی و فشار روانی نیروها

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 106

فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CASEP02_067

تاریخ نمایه سازی: 17 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

عملیات آتش نشانی از جمله پیچیده ترین و پرریسک ترین فعالیت های شغلی در محیط های عملیاتی محسوب می شود؛ زیرا نیروهای آتش نشان در شرایطی فعالیت می کنند که به طور هم زمان با تهدیدهای فیزیکی، محیطی، شناختی و روانی مواجه هستند. در چنین شرایطی، خستگی جسمانی ناشی از فعالیت شدید، حمل تجهیزات سنگین، قرارگیری در دمای بالا، کمبود اکسیژن نسبی، کار طولانی مدت و همچنین فشار روانی ناشی از تصمیم گیری فوری، مشاهده صحنه های آسیب زا، مسئولیت نجات جان انسان ها و عدم قطعیت محیط، می تواند ظرفیت ادراک خطر، سرعت واکنش، کیفیت تصمیم گیری و عملکرد ایمن نیروها را به شکل معناداری تحت تاثیر قرار دهد. از این رو، ارزیابی ریسک در عملیات واقعی آتش نشانی نباید صرفا بر پایه مخاطرات فنی و محیطی استوار باشد، بلکه لازم است عوامل انسانی، به ویژه خستگی و فشار روانی، به عنوان متغیرهای کلیدی در مدل های ارزیابی ریسک وارد شوند.پژوهش حاضر با هدف تبیین علمی نقش خستگی و فشار روانی در افزایش سطح ریسک عملیات آتش نشانی و ارائه چارچوبی کاربردی برای ارزیابی ریسک در شرایط واقعی انجام شده است. در این راستا، ابتدا ماهیت عملیات آتش نشانی و عوامل تهدیدکننده ایمنی نیروها مورد بررسی قرار می گیرد، سپس ارتباط میان خستگی جسمی و روانی با افت عملکرد و افزایش خطای انسانی تحلیل می شود. همچنین، اثر فشار روانی بر تمرکز، حافظه کاری، قضاوت حرفه ای و تصمیم گیری سریع در صحنه حادثه تبیین خواهد شد. این مطالعه نشان می دهد که بسیاری از مخاطرات ثانویه و حوادث شغلی در آتش نشانی، نه صرفا به دلیل شدت حادثه اولیه، بلکه در نتیجه برهم کنش میان شرایط محیطی سخت و محدودیت های انسانی رخ می دهند.یافته های تحلیلی این نوشتار بیانگر آن است که ارزیابی ریسک در آتش نشانی باید چندبعدی، پویا و مبتنی بر واقعیت های عملیاتی باشد. به عبارت دیگر، سنجش ریسک زمانی دقت و اعتبار بیشتری خواهد داشت که شاخص هایی نظیر مدت عملیات، شدت بار کاری، سطح استرس ادراک شده، کیفیت استراحت پیش از ماموریت، وضعیت جسمانی نیروها، تجربه عملیاتی، نوع حادثه، شرایط اقلیمی و ساختار فرماندهی در آن لحاظ شود. در نهایت، بر ضرورت طراحی پروتکل های ارزیابی ریسک مبتنی بر عوامل انسانی، پایش خستگی، مداخلات روان شناختی، آموزش تصمیم گیری تحت فشار و بهینه سازی الگوی شیفت های کاری تاکید می شود. نتایج این بحث می تواند برای مدیران آتش نشانی، سیاست گذاران ایمنی، پژوهشگران حوزه سلامت شغلی و متخصصان مدیریت بحران، مبنایی علمی برای ارتقای ایمنی عملیات و کاهش آسیب های انسانی فراهم سازد.

نویسندگان

رسول اصلی

کارشناسی ارشد مدیریت تربیت بدنی

محمد بخشی پور

کارشناسی ارشد آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشگاه غیرانتفاعی شمس تبریز