تبیین اثر رهبری تحولی بر نوآوری آموزشی با نقش میانجی انگیزش شغلی و فرهنگ سازمانی

این پژوهش به بررسی جامع و تحلیلی مکانیسم های پیچیده ای می پردازد که از طریق آن ها رهبری تحولی مدیران مدارس می تواند به طور موثر، نوآوری آموزشی معلمان را تسهیل کند. در قلب این مدل مفهومی، دو متغیر کلیدی قرار دارند: انگیزش شغلی معلمان و فرهنگ سازمانی مدرسه. رهبری تحولی، با تکیه بر مدل چهار عاملی باس، نه تنها به عنوان یک سبک رهبری، بلکه به عنوان یک فرآیند الهام بخش و تحریک کننده فکری عمل می کند که موجب بازتعریف ارزش ها و اهداف فردی و جمعی می شود. ما با استفاده از نظریه خودتعیین گری دسی و رایان استدلال می کنیم که رهبری تحولی نیازهای بنیادین روان شناختی معلمان برای استقلال، شایستگی و ارتباط را ارضا کرده و انگیزش درونی آن ها را برای پذیرش ریسک های مرتبط با نوآوری تقویت می کند. از سوی دیگر، فرهنگ سازمانی حامی نوآوری به عنوان یک بستر اجتماعی عمل می کند که شکست های احتمالی ناشی از اجرای روش های جدید را پوشش داده و اشتراک گذاری دانش را ترویج می دهد. این مقاله به بررسی این فرض می پردازد که رهبری تحولی از طریق افزایش انگیزش شغلی معلمان و شکل دهی به فرهنگ سازمانی حامی نوآوری، مستقیما بر میزان نوآوری آموزشی تاثیر می گذارد. این پژوهش با رویکرد توصیفی-تحلیلی، ضمن مرور چارچوب های نظری، به تحلیل این روابط پیچیده می پردازد. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که تاثیر رهبری تحولی بر نوآوری آموزشی از طریق مسیرهای غیرمستقیم انگیزش و فرهنگ، تقویت شده و مدل مفهومی ارائه شده، چارچوبی منسجم برای مدیران مدارس فراهم می آورد تا با درک بهتر مکانیزم های درونی، محیطی مبتنی بر رشد و خلاقیت ایجاد نمایند . این یافته ها بر ضرورت سرمایه گذاری بر توسعه مهارت های رهبری تحولی مدیران و ایجاد فرهنگ سازمانی منعطف تاکید دارند.

کلیدواژه ها:

رهبری تحولی ، نوآوری آموزشی ، انگیزش شغلی ، فرهنگ سازمانی ، مدرسه کارآمد ، مدیریت آموزشی