نقش مشاوره شغلی بر خودکارآمدی و تصمیم گیری مسیر شغلی نوجوانان دبیرستانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مشاوره شغلی بر بهبود خودکارآمدی و تصمیم گیری مسیر شغلی نوجوانان دبیرستانی در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ انجام شد. روش پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه گواه بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر و دختر مقطع متوسطه دوم بود که از میان آنها ۶۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۳۰ نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت مداخله مشاوره شغلی مبتنی بر نظریه اجتماع شناختی مسیر شغلی قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه خودکارآمدی مسیر شغلی و پرسشنامه تصمیم گیری مسیر شغلی بودند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که مشاوره شغلی به طور معناداری باعث افزایش خودکارآمدی و بهبود توانایی تصمیم گیری مسیر شغلی در نوجوانان گروه آزمایش نسبت به گروه گواه شده است (۰۱/۰>p). همچنین نتایج حاکی از آن بود که مداخله مذکور بر مولفه های خودکارآمدی شامل خودارزیابی، جمع آوری اطلاعات، حل مسئله و برنامه ریزی شغلی تاثیر مثبت داشته است. علاوه بر این، کاهش سردرگمی در تصمیم گیری و افزایش آمادگی برای انتخاب رشته و حرفه از دیگر دستاوردهای مشاوره شغلی بود. بر اساس یافته ها می توان نتیجه گرفت که مشاوره شغلی نقشی کلیدی در توانمندسازی نوجوانان برای مواجهه با تکالیف رشدی دوره دبیرستان ایفا می کند و اجرای نظام مند آن در مدارس ضروری است.

کلیدواژه ها:

مشاوره شغلی ، خودکارآمدی ، تصمیم گیری مسیر شغلی ، نوجوانان دبیرستانی ، هدایت تحصیلی