بررسی مدل های مشارکت مردمی در بازآفرینی فضاهای عمومی و نقش آن در ارتقای حس تعلق به شهر

بازآفرینی فضاهای عمومی شهری دیگر تنها یک فرآیند فیزیکی و مهندسی نیست، بلکه فرآیندی اجتماعی است که در آن شهروندان بازیگران اصلی محسوب می شوند. این مقاله مروری با رویکردی اجتماع محور، به بررسی مدل های مختلف مشارکت مردمی در طراحی، اجرا و نگهداری فضاهای عمومی می پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی تاثیرگذاری این مشارکت ها بر تقویت «حس تعلق به شهر» است. با مرور ادبیات پژوهشی و مطالعات موردی، نشان داده می شود که وقتی شهروندان در فرآیند تصمیم گیری و اجرا دخیل باشند، نه تنها کیفیت فیزیکی فضا بهبود می یابد، بلکه پیوند عاطفی و روانی آن ها با محیط شهری عمیق تر می شود. یافته ها حاکی از آن است که مدل های مشارکتی فعال و مستمر، در مقایسه با مشارکت های نمادین یا یک طرفه، تاثیر بسیار بیشتری بر کاهش احساس بیگانگی و افزایش مسئولیت پذیری شهروندی دارند. این پژوهش با تاکید بر ضرورت تغییر پارادایم از «طراحی برای مردم» به «طراحی با مردم»، راهکارهایی را برای سیاست گذاران شهری و برنامه ریزان ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

بازآفرینی شهری ، فضاهای عمومی ، مشارکت مردمی ، حس تعلق به شهر ، طراحی مشارکتی ، سرمایه اجتماعی