هوش مصنوعی و شخصی سازی یادگیری دانش آموزان

پیشرفت سریع فناوری های هوش مصنوعی، چشم انداز آموزش را دگرگون ساخته و امکان طراحی محیط های یادگیری شخصی سازی شده را فراهم آورده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری دانش آموزان و تاثیر آن بر بهبود عملکرد تحصیلی، انگیزه و خودکارآمدی یادگیرندگان انجام شده است. این مطالعه از نوع کاربردی و با روش ترکیبی (کمی و کیفی) اجرا گردید. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه هشتم شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که ۱۲۰ نفر از آن ها به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۶۰ نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه با استفاده از یک سامانه یادگیری تطبیقی مبتنی بر هوش مصنوعی (شامل الگوریتم های توصیه گر محتوا، مسیر یادگیری شخصی سازی شده و بازخورد آنی) آموزش دیدند، در حالی که گروه گواه آموزش سنتی دریافت کردند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته (با پایایی ۸۹/۰)، پرسشنامه انگیزه تحصیلی هارتر (۱۹۸۱) و پرسشنامه خودکارآمدی شرر و همکاران (۱۹۸۲) بود. داده های کمی با استفاده از تحلیل کوواریانس و داده های کیفی با روش تحلیل تماتیک بررسی شدند. یافته ها نشان داد که میانگین نمرات گروه آزمایش در پس آزمون به طور معناداری بالاتر از گروه گواه بود (۰۵/۰>p). همچنین، تاثیر هوش مصنوعی بر شخصی سازی یادگیری در سه مولفه محتوا، مسیر و بازخورد به تایید رسید. بر اساس نتایج، استفاده از هوش مصنوعی می تواند به عنوان یک راهکار موثر برای پاسخگویی به تفاوت های فردی دانش آموزان و ایجاد عدالت آموزشی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، شخصی سازی یادگیری ، یادگیری تطبیقی ، عملکرد تحصیلی.