نقش سبک های یادگیری در عملکرد درسی دانش آموزان پایه های مختلف دبستان

هدف از این پژوهش، بررسی نقش سبک های یادگیری در عملکرد درسی دانش آموزان پایه های مختلف دبستان است. با توجه به اینکه دانش آموزان در نحوه دریافت، پردازش و به کارگیری اطلاعات با یکدیگر تفاوت دارند، هماهنگ سازی روش های تدریس با سبک های یادگیری می تواند به بهبود قابل توجه پیشرفت تحصیلی آنان منجر شود. در این مطالعه، ابتدا مفهوم سبک های یادگیری (دیداری، شنیداری و جنبشی–حرکتی و سایر تقسیم بندی ها) تبیین شده و سپس ارتباط این سبک ها با عملکرد درسی در مقاطع مختلف دبستان تحلیل می گردد. مرور مبانی نظری نشان می دهد دانش آموزانی که آموزش متناسب با سبک یادگیری خود دریافت می کنند، از درک عمیق تر مفاهیم، انگیزه بیشتر، مشارکت فعال تر و اضطراب تحصیلی کمتر برخوردارند. همچنین، با توجه به تفاوت های رشدی، نقش هر سبک یادگیری در پایه های مختلف دبستان یکسان نیست و در پایه های پایین تر سبک های جنبشی و عینی و در پایه های بالاتر سبک های تحلیلی و انتزاعی پررنگ تر می شوند. بر اساس نتایج نظری، پیشنهاد می شود معلمان با تنوع بخشی به روش های تدریس، طراحی تکالیف چندوجهی و استفاده از ابزارهای کمک آموزشی، زمینه بهره مندی همه دانش آموزان از فرصت های یادگیری موثر را فراهم سازند.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، عملکرد درسی ، دانش آموزان دبستان ، تفاوت های فردی ، پیشرفت تحصیلی.