نقش معلم در تقویت هوش هیجانی و تاب آوری دانش آموزان در مدارس

چکیدههوش هیجانی و تاب آوری دو مولفه اساسی سلامت روان و موفقیت تحصیلی هستند که به دانش آموزان کمک می کنند با چالش های عاطفی، فشارهای تحصیلی و مشکلات بین فردی به شیوه ای سازگارانه مواجه شوند. در حالی که این مهارت ها اغلب به عنوان وظیفه مشاور مدرسه یا خانواده تلقی می شوند، معلم به دلیل حضور مستمر و تعامل روزانه با دانش آموزان، نقشی بی بدیل و متمایز در تقویت آنان ایفا می کند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی-تحلیلی به بررسی نقش معلم در تقویت هوش هیجانی و تاب آوری دانش آموزان پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که معلم از پنج طریق اصلی می تواند این مهارت ها را تقویت کند: اول، ایجاد جو عاطفی ایمن در کلاس که در آن ابراز احساسات پذیرفته و ارزشمند است. دوم، الگوسازی عملی از طریق مدیریت هیجانات خود در موقعیت های دشوار کلاسی. سوم، آموزش صریح مولفه های هوش هیجانی (شناسایی، ابراز، و تنظیم هیجانات) در قالب درس های مهارت های زندگی. چهارم، خلق موقعیت های چالش برانگیز حمایت شده برای تمرین تاب آوری. پنجم، ارائه بازخورد تاملی و حمایت گرانه در برابر شکست های تحصیلی. مهم ترین موانع شامل کمبود آموزش معلمان در حوزه هوش هیجانی، فشار نمره محوری، و باورهای غلط فرهنگی (مانند «ابراز احساسات نشانه ضعف است») است. نتیجه آنکه معلم می تواند با تغییر رویکردهای روزمره خود، کلاس درس را به محیطی برای رشد عاطفی و تاب آوری دانش آموزان تبدیل کند.کلمات کلیدی: هوش هیجانی، تاب آوری، نقش معلم، دانش آموزان، جو عاطفی کلاس