خوانشی فرویدی از بازنمایی ضمیر ناخودآگاه شخصیت اصلی در رمان اوراد نیم روز اثر منصور علیمرادی ‎ ‎

مکتب سوررئالیسم با استفاده از تکنیک هایی همچون تداعی آزاد، رویاپردازی و خودکارنویسی، امکان شکستن مرزهای میان واقعیت و خیال را فراهم می سازد و از این طریق، به کشف لایه های پنهان ذهن و احساسات سرکوب شده فرد می پردازد‎.‎ مساله اصلی این پژوهش این است که رمان اوراد نیمروز چگونه از طریق بازنمایی ضمیر ناخودآگاه و تکنیک های سوررئالیستی، سفر درونی قهرمان «بهمن» را با تاکید بر تاثیرات روابط خانوادگی و بحران های روحی بازگو می کند؟ همچنین سوال اساسی مطرح شده این است که آیا ساختار روایی اثر توانسته مرز میان ناخودآگاه و واقعیت را به شکلی متقاعدکننده و قابل تفسیر ترسیم کند؟ روش تحقیق در این مطالعه کیفی و تحلیل متن محور است که با تاکید بر عناصر سوررئالیستی همچون تداعی آزاد، تصاویر نمادین، اسطوره پردازی و رابطه نگرش های فرویدی با ناخودآگاه، به بررسی لایه های روان شناختی داستان و ذهنیت شخصیت اصلی پرداخته شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهند که رمان اوراد نیمروز با استفاده از تکنیک های سوررئالیستی و تمرکز بر ضمیر ناخودآگاه، توانسته است تصویری پیچیده و چندلایه از روان انسانی، بحران های عاطفی و تلاش برای رهایی بهمن ارائه دهد. کویر به عنوان استعاره ای از ناخودآگاه، فضایی برای درگیری ذهنی و احساسات سرکوب شده قهرمان ایجاد می کند و ملک محمد، نماد آرزوی عمیق او برای یافتن معنا و هماهنگی درونی است. این رمان، در امتداد نگرش های سوررئالیستی، واقعیت بیرونی را به شیوه ای کاملا ذهنی و نمادین دگرگون ساخته و بازنمایی ناخودآگاه را به مرکز روایت تبدیل کرده است

کلیدواژه ها:

سورئالیسم ، ناخودآگاه ، فروید ، رویا ، اورادنیمروز.