چگونه توانستیم مهارت حل مسئله و خودکنترلی را در دانش آموز بنام هستی مبتلا به ADHDرا بهبود دهیم؟

این اقدام پژوهی با هدف بهبود مهارت حل مسئله و تقویت خودکنترلی در دانش آموز مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) در مدرسه ابتدایی زهره بنیانیان شهرستان آبیک در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ انجام شد. مسئله اصلی پژوهش، بروز رفتارهای تکانشی، ناتوانی در تمرکز مستمر، ضعف در تصمیم گیری منطقی و ناتوانی در مدیریت هیجانات در دانش آموز مورد مطالعه، «هستی » بود که منجر به افت نسبی عملکرد تحصیلی و چالش های رفتاری در کلاس می شد.روش پژوهش از نوع اقدام پژوهی کیفی با رویکرد چرخه ای (طرح، اقدام، مشاهده، بازاندیشی) بود. داده ها از طریق مشاهده مستقیم، ثبت رفتار روزانه، مصاحبه با معلمان و والدین، بررسی تکالیف و کاربرگ های آموزشی گردآوری شد. پس از تحلیل اولیه، مجموعه ای از مداخلات آموزشی و رفتاری طراحی و اجرا گردید که شامل: آموزش گام به گام مهارت حل مسئله، استفاده از تکنیک توقف و فکر کردن، تقویت مثبت هدفمند، تنظیم برنامه دیداری، بازی های شناختی، تمرین خودنظارتی، مشارکت فعال خانواده و ایجاد نظام پاداش تدریجی بود.یافته ها نشان داد اجرای مداخلات ساختاریافته و پیوسته طی یک دوره سه ماهه، موجب کاهش رفتارهای تکانشی، افزایش مدت زمان تمرکز، بهبود تصمیم گیری در موقعیت های تعارضی و ارتقای خودکنترلی هیجانی در دانش آموز گردید. همچنین تعامل اجتماعی وی با همکلاسی ها بهبود یافته و اعتماد به نفس تحصیلی او تقویت شد. نتایج بیانگر آن است که مدیریت علمی رفتار دانش آموزان دارای ADHD در محیط مدرسه، با همکاری خانه و مدرسه و به کارگیری راهبردهای شناختی–رفتاری، می تواند به شکل معناداری مهارت های اجرایی آنان را ارتقا دهد.این پژوهش تاکید می کند که اقدام پژوهی به عنوان رویکردی کاربردی در مدارس ابتدایی، می تواند در شناسایی و حل مسائل رفتاری و یادگیری دانش آموزان با نیازهای ویژه نقش موثری ایفا کند.