چگونه توانستم گریه مداوم دانش آموزم آوا را حین پرسش و آزمون کلاسی کم کنم؟

یکی از چالش های رایج در کلاس های دوره ابتدایی، بروز واکنش های هیجانی شدید در برخی دانش آموزان هنگام ارزشیابی و پرسش کلاسی است. هدف این اقدام پژوهی بررسی و کاهش رفتار گریه مداوم دانش آموزی به نام آوا درویشی در هنگام پرسش و آزمون های کلاسی در پایه چهارم دبستان دخترانه شهید بهشتی شهر تهران است. این مسئله در طی چهار سال تجربه تدریس مشاهده شد و در سال تحصیلی مورد نظر به شکل جدی تری بروز یافت؛ به گونه ای که دانش آموز هنگام مواجهه با پرسش معلم یا آزمون کوتاه کلاسی دچار اضطراب شده و با گریه واکنش نشان می داد که این امر بر عملکرد تحصیلی و اعتماد به نفس او تاثیر منفی می گذاشت.پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و در قالب اقدام پژوهی انجام شد. گردآوری داده ها از طریق مشاهده مستقیم رفتار دانش آموز در کلاس، گفت وگو با دانش آموز، مصاحبه غیررسمی با والدین، مشورت با همکاران آموزشی و بررسی عملکرد تحصیلی صورت گرفت. تحلیل داده ها نشان داد که عواملی مانند اضطراب امتحان، ترس از اشتباه کردن در برابر همکلاسی ها، حساسیت هیجانی بالا و تجربه های منفی قبلی در پاسخ دهی کلاسی در شکل گیری این رفتار نقش داشته اند.بر اساس یافته ها، مجموعه ای از راهکارهای مداخله ای طراحی و اجرا شد. این راهکارها شامل ایجاد فضای عاطفی امن در کلاس، کاهش فشار هنگام پرسش، استفاده از پرسش های مرحله ای و ساده تر در ابتدا، تقویت مثبت و تشویق کلامی، استفاده از روش های مشارکتی و گروهی در پاسخ دهی، تمرین مهارت های آرام سازی و گفت وگو با دانش آموز درباره مدیریت هیجان ها بود. همچنین با همکاری خانواده تلاش شد تا در خانه نیز نگرش مثبت نسبت به آزمون و اشتباه کردن به عنوان بخشی از فرایند یادگیری تقویت شود.نتایج اجرای این اقدامات نشان داد که به تدریج میزان اضطراب و گریه دانش آموز هنگام پرسش و آزمون کلاسی کاهش یافت و اعتماد به نفس او در پاسخ دهی افزایش پیدا کرد. آوا درویشی توانست بدون بروز واکنش هیجانی شدید در فعالیت های کلاسی مشارکت کند و عملکرد تحصیلی او نیز بهبود نسبی نشان داد. این اقدام پژوهی نشان می دهد که توجه به ابعاد عاطفی یادگیری، ایجاد محیطی حمایتگر و استفاده از راهبردهای تدریس انعطاف پذیر می تواند نقش مهمی در کاهش اضطراب دانش آموزان و بهبود مشارکت آنان در کلاس درس داشته باشد.یافته های این پژوهش می تواند برای معلمان دوره ابتدایی که با دانش آموزان دارای اضطراب امتحان یا واکنش های هیجانی مشابه مواجه هستند، راهنمایی عملی فراهم کند و اهمیت توجه به نیازهای روانی عاطفی دانش آموزان را در فرایند یاددهی یادگیری برجسته سازد.