نقش یادگیری متصل و بازی محور در ارتقای انگیزه، مشارکت و عدالت آموزشی در مدارس

هدف از پژوهش حاضر بررسی نظام مند نقش یادگیری متصل و بازی محور در ارتقای شاخص های کلیدی آموزشی شامل انگیزه، مشارکت فعال و عدالت آموزشی در مدارس است. در عصر دیجیتال، پارادایم های سنتی آموزش به دلیل عدم انطباق با نیازهای نسل جدید و شکاف های دسترسی، کارایی خود را از دست داده اند. یادگیری متصل به عنوان رویکردی که علایق شخصی، حمایت همسالان و فرصت های تحصیلی را به هم پیوند می دهد، در کنار استراتژی های بازی محور که از مکانیسم های تعاملی برای تعمیق یادگیری استفاده می کنند، راهکاری نوین برای چالش های فعلی محسوب می شوند. روش این پژوهش از نوع مروری است که با تحلیل اسناد و منابع معتبر داخلی و خارجی صورت گرفته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که تلفیق این دو رویکرد نه تنها منجر به افزایش معنادار اشتیاق درونی دانش آموزان برای یادگیری می شود، بلکه با ایجاد بسترهای منعطف و کم هزینه، فرصت های برابر یادگیری را برای گروه های حاشیه ای و متنوع فراهم می آورد. بازی وارسازی فرآیند آموزش، اضطراب های یادگیری به ویژه در دروس دشوار را کاهش داده و تعاملات اجتماعی را در قالب شبکه های یادگیری تقویت می کند. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که سیاست گذاران آموزشی باید با بازنگری در برنامه های درسی و توسعه حرفه ای معلمان، زیرساخت های لازم برای گذار به سمت محیط های یادگیری متصل و بازی محور را فراهم کنند تا عدالت آموزشی در سایه فناوری های نوین تحقق یابد.

کلیدواژه ها:

یادگیری متصل ، یادگیری بازی محور ، مشارکت دانش آموزان ، عدالت آموزشی ، انگیزه تحصیلی