بررسی تاثیر نوع مالکیت(دولتی/خصوصی) بر کیفیت سود با استفاده از شاخص مدیریت سود

کیفیت سود به عنوان یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی عملکرد شرکت ها، نقش اساسی در تصمیم گیری سرمایه گذاران و سایر استفاده کنندگان از اطلاعات مالی ایفا می کند. یکی از عوامل موثر بر کیفیت سود، ساختار مالکیت شرکت ها به ویژه نوع مالکیت دولتی و خصوصی است که می تواند از طریق ایجاد انگیزه های متفاوت در مدیران، بر میزان و نحوه مدیریت سود اثرگذار باشد. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر نوع مالکیت (دولتی و خصوصی) بر کیفیت سود با استفاده از شاخص های مدیریت سود در شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی–همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل شرکت های بورسی بوده و نمونه آماری با استفاده از روش حذف سیستماتیک و بر اساس در دسترس بودن اطلاعات مالی انتخاب شده است. برای سنجش مدیریت سود و در نتیجه کیفیت سود، از اقلام تعهدی اختیاری مبتنی بر مدل جونز تعدیل شده استفاده شده و داده ها با بهره گیری از مدل های رگرسیونی چندمتغیره مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که بین نوع مالکیت و کیفیت سود رابطه معناداری وجود دارد؛ به طوری که شرکت های دولتی در مقایسه با شرکت های خصوصی، سطح بالاتری از مدیریت سود و در نتیجه کیفیت سود پایین تری را گزارش می کنند. نتایج این پژوهش بیانگر آن است که ساختار مالکیت می تواند به عنوان یکی از سازوکارهای موثر حاکمیت شرکتی، بر رفتار گزارشگری مالی مدیران اثرگذار باشد. بر این اساس، پیشنهاد می شود نهادهای ناظر و سیاست گذاران بازار سرمایه، در ارزیابی کیفیت گزارش های مالی، به نوع مالکیت شرکت ها توجه ویژه ای داشته باشند.

کلیدواژه ها:

کیفیت سود ، نوع مالکیت ، مالکیت دولتی ، مالکیت خصوصی ، مدیریت سود.