نقش واسطه گری تکانشگری در رابطه با سبک های تصمیم گیری با رفتار مقابله ای در دانش آموزان

دوران دانش آموزی به عنوان یکی از مراحل حساس رشد، همراه با چالش های هیجانی، اجتماعی و تحصیلی متعددی است که نحوه تصمیم گیری و شیوه های مقابله با موقعیت های تنش زا را تحت تاثیر قرار می دهد. سبک های تصمیم گیری به عنوان الگوهای نسبتا پایدار در انتخاب و حل مسئله، می توانند نقش مهمی در بروز یا کاهش رفتارهای مقابله ای سازگارانه و ناسازگارانه ایفا کنند. هدف پژوهش، بررسی نقش سبک های تصمیم گیری با رفتار های مقابله ای با واسطه گری تکانشگری در دانش آموزان است. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدل یابی روابط ساختاری بود و جامعه آماری آن همه دانش آموزان شهر خمین در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بودند. که از این جمعیت به روش نمونه گیری در دسترس ۳۷۲ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند و پرسشنامه های رفتار پر خطر خود تخریبی تکانشی (FFQIB)، پرسشنامه سبک های تصمیم گیری(GDMS)، پرسشنامه پنج عاملی رفتار تکانشی (FFQIB)، را تکمیل کردند.برای تحلیل داده های آماری از نرم افزار spss نسخه ۲۶ و نرم افزار آموس استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از روش آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شده است. یافته ها نشان داد که بین سبک های تصمیم گیری و رفتارهای مقابله ای دانش آموزان رابطه معناداری وجود دارد. به گونه ای که سبک های تصمیم گیری منطقی و سنجیده با رفتارهای مقابله ای سازگارانه رابطه مثبت و با رفتارهای مقابله ای ناسازگارانه رابطه منفی داشتند، در حالی که سبک های تصمیم گیری اجتنابی، وابسته و تکانشی با افزایش رفتارهای مقابله ای ناسازگارانه همراه بودند. همچنین نتایج نشان داد که پرخاشگری با سبک های تصمیم گیری ناکارآمد رابطه مثبت و با شیوه های مقابله ای سازگارانه رابطه منفی دارد. نتایج تحلیل مسیر نیز حاکی از آن بود که تکانشگری در رابطه بین سبک های تصمیم گیری و رفتارهای مقابله ای نقش واسطه ای معناداری ایفا می کند؛ به این معنا که برخی سبک های تصمیم گیری از طریق افزایش یا کاهش سطح تکانشگری، به طور غیرمستقیم بر نوع رفتار مقابله ای دانش آموزان اثر می گذارند.

کلیدواژه ها:

سبک های تصمیم گیری ، رفتارهای مقابله ای ، تکانشگری ، نقش واسطه گری ، دانش آموزان