بازتعریف نقش آموزگاران در عصر دیجیتال: چالش ها و فرصت های هم افزایی میان خلاقیت انسانی و الگوریتم های هوش مصنوعی در فرآیند ارزشیابی توصیفی

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 52

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF06_2244

تاریخ نمایه سازی: 16 اردیبهشت 1405

چکیده مقاله:

با ورود گسترده فناوری های نوین به نظام آموزشی، پارادایم های سنتی تدریس و ارزشیابی دستخوش تحولات بنیادین شده اند. هدف اصلی این پژوهش، واکاوی چالش ها و فرصت های پیش روی آموزگاران در عصر دیجیتال و بررسی نحوه هم افزایی میان خلاقیت انسانی معلمان و الگوریتم های هوش مصنوعی (AI) در بستر «ارزشیابی توصیفی» است. این مطالعه با رویکردی تحلیلی-ترکیبی، به دنبال پاسخ به این پرسش است که چگونه می توان با تلفیق قضاوت انسانی معلمان و تحلیل های داده محور هوش مصنوعی، فرآیند ارزشیابی را از حالت سنجش کمی به سمت سنجش کیفی، فرآیندگرا و شخصی سازی شده هدایت کرد. این پژوهش از نوع مروری و با روش «ترکیبی» انجام شده است. بدین منظور، منابع علمی معتبر داخلی و خارجی منتشر شده استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داده است که هوش مصنوعی با ارائه تحلیل های پیش بینانه، ردیابی لحظه ای پیشرفت تحصیلی و تولید بازخوردهای آنی، بار اداری و محاسباتی ارزشیابی را از دوش آموزگاران برمی دارد. با این حال، یافته ها حاکی از آن است که الگوریتم های فعلی فاقد درک عمیق از زمینه های عاطفی، اجتماعی و اخلاقی یادگیری هستند که این خلاء، نیازمند حضور فعال و خلاقانه معلم است. چالش های اصلی شناسایی شده شامل «سوگیری الگوریتمی»، «نگرانی های حریم خصوصی داده ها»، «کمبود سواد دیجیتال در برخی معلمان» و «خطر کاهش تعامل انسانی» بوده است. در مقابل، فرصت های کلیدی عبارتند از: «شخصی سازی مسیر یادگیری برای هر دانش آموز»، «کشف استعداد های پنهان از طریق الگوهای رفتاری» و «آزادسازی زمان معلم برای تمرکز بر مشاوره و حمایت عاطفی. نتایج نشان داده است که هوش مصنوعی جایگزین آموزگار نخواهد بود، بلکه به عنوان یک «دستیار هوشمند» نقش او را بازتعریف می کند. در نظام ارزشیابی توصیفی نوین، نقش معلم از «ناظر و نمره دهنده» به «مفسر داده ها، طراح تجربه یادگیری و مربی عاطفی» تغییر می یابد. موفقیت در این گذار، منوط به توسعه مدل های «انسان-محور» است که در آن تصمیم گیری نهایی بر عهده معلم و با استفاده از بینش های هوش مصنوعی انجام شود. پیشنهاد می شود نظام آموزش و پرورش با سرمایه گذاری بر آموزش ضمن خدمت معلمان و طراحی چارچوب های اخلاقی برای استفاده از AI، بستر لازم برای این هم افزایی را فراهم آورد تا ارزشیابی توصیفی به ابزاری قدرتمند برای رشد همه جانبه دانش آموزان تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی توصیفی ، هوش مصنوعی در آموزش ، نقش آموزگاران ، فناوری آموزشی ، هم افزایی انسانی و ماشینی ، سواد دیجیتال

نویسندگان

سپیده همتی

کارشناسی ارشد، شیمی، اداره کل آموزش و پرورش استان مرکزی