نقش معلمان در آموزش سواد احساسی–عاطفی برای ارتقای سلامت روان دانش آموزان

در دهه های اخیر، سلامت روان دانش آموزان به عنوان یکی از مولفه های حیاتی در فرایند آموزشی و توسعه شخصیتی مورد توجه محققان و سیاست گذاران آموزشی قرار گرفته است. سواد احساسی–عاطفی، به عنوان توانایی شناسایی، مدیریت و بروز مناسب احساسات، نقش کلیدی در ارتقای سلامت روان و بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان ایفا می کند. معلمان، به عنوان تاثیرگذارترین عناصر محیط آموزشی، می توانند با آموزش مهارت های احساسی–عاطفی، زمینه ای پویا برای رشد هیجانی، اجتماعی و روان شناختی دانش آموزان فراهم آورند. این پژوهش با هدف بررسی نقش معلمان در توسعه سواد احساسی–عاطفی و تاثیر آن بر سلامت روان دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق بر اساس یک رویکرد ترکیبی کیفی–کمی طراحی شد تا ابعاد رفتاری، شناختی و احساسی آموزش معلمان در کلاس درس تحلیل شود. یافته ها نشان می دهد که معلمان با به کارگیری استراتژی های آموزش فعال، ایجاد فضای حمایتی، و تشویق به ابراز احساسات، می توانند میزان اضطراب، افسردگی و استرس دانش آموزان را کاهش دهند و همزمان انگیزه و مشارکت تحصیلی آنان را افزایش دهند. همچنین، نتایج حاکی از آن است که آموزش سواد احساسی–عاطفی، نه تنها به بهبود تعاملات اجتماعی و مهارت های میان فردی منجر می شود، بلکه سلامت روانی و خودکارآمدی دانش آموزان را نیز تقویت می کند. یافته های این پژوهش بر اهمیت توانمندسازی معلمان و طراحی برنامه های آموزشی هدفمند برای ارتقای سواد احساسی–عاطفی تاکید دارد و نشان می دهد که آموزش موثر احساسات می تواند به عنوان یک ابزار پیشگیرانه در کاهش مشکلات روانی و افزایش رفاه دانش آموزان عمل کند.