بررسی مبانی و آثار حقوقی بیع شرط و کاربرد آن در معاملات معاصر

بیع شرط به عنوان یکی از نهادهای سنتی فقهی که وارد عرصه ی قانون مدنی ایران شده است، در شرایط معاصر و با پیچیدگی های اقتصادی کنونی، دوباره کاربردهای عملی و بحث انگیزی پیدا کرده است. این مقاله ابتدا ماهیت حقوقی بیع شرط را تبیین می کند و آن را از سایر نهادهای مشابه متمایز می سازد. سپس شرایط صحت و آثار حقوقی انتقال مالکیت متزلزل ناشی از آن را بررسی می نماید و به تفصیل به چالش های اجرایی و تعارض با مقررات ثبتی می پردازد که عمده اختلافات قضایی از این ناحیه نشات می گیرد. در ادامه، با تحلیل تطبیقی دقیق با عقد رهن و قراردادهای بازخرید در بازارهای مالی بین المللی، ماهیت دوگانه و تضمینی این نهاد مشخص می شود. در پایان، پیشنهادهایی سیاستی و حقوقی برای اصلاح، شفاف سازی و وحدت رویه ی قضایی در خصوص بیع شرط عرضه می شود. هدف مقاله، ارائه یک تحلیل جامع از این عقد و کمک به افزایش امنیت حقوقی در معاملات مربوطه است.

کلیدواژه ها:

بیع شرط ، خیار فسخ ، حق استرداد ، معاملات معاصر