بررسی رابطه بین عدم نقدشوندگی و بازده سهام در بازار سهام ایران

این پژوهش به بررسی رابطه بین عدم نقدشوندگی و بازده سهام در بازار سرمایه ایران می پردازد و هدف اصلی آن آزمون این فرضیه است که سهام با نقدشوندگی کمتر بازده بالاتری ایجاد می کنند. مسئله اصلی تحقیق، تبیین نقش نقدشوندگی به عنوان یکی از عوامل موثر بر قیمت گذاری دارایی ها و تحلیل میزان تاثیر آن بر بازده سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. داده های روزانه ۲۴۰۱ نماد طی یک دوره زمانی مشخص جمع آوری و با استفاده از روش های رگرسیون مقطعی و سری زمانی تحلیل شد. نقدشوندگی پایین با شاخص نسبت متوسط روزانه قدر مطلق بازده سهام به حجم معاملات ریالی اندازه گیری شد که یکی از معیارهای استاندارد نقدشوندگی است. یافته های تحلیل مقطعی نشان داد سهام با نقدشوندگی پایین تر به طور میانگین بازده بیشتری دارند، هرچند در برخی موارد اثر آن از نظر آماری معنادار نبود. اندازه شرکت اثر مثبت و معناداری بر بازده سهام داشت و اهمیت ویژگی های بنیادی شرکت ها را در تعیین بازده نسبت به صرف نقدشوندگی تایید کرد. تحلیل سری زمانی نشان داد اثر نقدشوندگی بازار بر بازده اضافی سهام بسته به اندازه پورتفوی متفاوت است؛ در پورتفوی های کوچک تر اثرات نقدشوندگی معنادار و مثبت بود، در حالی که در پورتفوی های بزرگ تر این اثرات ضعیف و غیرمعنادار بودند. همچنین نوسانات پیش بینی شده بازده اثر مثبت و نوسانات غیرمنتظره اثر منفی بر بازده داشتند. نتایج پژوهش تایید می کند که سرمایه گذاران برای پذیرش ریسک ناشی از نگهداری سهام با نقدشوندگی پایین، بازده بیشتری مطالبه می کنند و وجود صرف نقدشوندگی در بازار ایران را نشان می دهد. این یافته ها پیامدهای مهمی برای تصمیم گیری سرمایه گذاران، مدیریت پرتفوی و طراحی استراتژی های سرمایه گذاری در بازارهای کم نقدشونده دارند.

کلیدواژه ها:

عدم نقدشوندگی ، بازده سهام ، بورس اوراق بهادار تهران ، تحلیل مقطعی ، تحلیل سری زمانی