مروری نظام مند بر تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر انگیزش تحصیلی و پیشرفت درسی دانش آموزان دوره ابتدایی

دوره ابتدایی به دلیل نقش بنیادین در شکل گیری شخصیت علمی و نگرش کودکان به یادگیری، حساسترین مقطع تحصیلی محسوب می شود. با این حال، روش های سنتی و معلم محور که همچنان بر بسیاری از کلاس های درس حاکم هستند، باعث کاهش انگیزه تحصیلی و افت عملکرد درسی دانش آموزان شده اند. در برابر این چالش ها، یادگیری مبتنی بر بازی به عنوان یک رویکرد نوین آموزشی توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر یادگیری مبتنی بر بازی بر انگیزش تحصیلی و پیشرفت درسی دانش آموزان دوره ابتدایی است. این مطالعه از نوع مروری تحلیلی-توصیفی بوده و منابع مرتبط از پایگاه های علمی معتبر داخلی شامل مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، نورمگز، مگیران و پرتال جامع علوم انسانی جستجو شده است. در جستجوی اولیه، حدود ۴۵ عنوان مقاله و پایان نامه مرتبط یافت شد که پس از بررسی عنوان، چکیده و متن کامل، ۲۴ پژوهش واجد شرایط برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. یافته ها نشان داد که یادگیری مبتنی بر بازی در اکثر مطالعات، تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزش تحصیلی و پیشرفت درسی دانش آموزان داشته است. این رویکرد در دروس مختلف از جمله ریاضیات، علوم تجربی، جغرافیا و زبان فارسی منجر به بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش انگیزه شده است. با این حال، برخی پژوهش ها تفاوت معناداری با روش سنتی نیافته اند که نشان می دهد اثربخشی این رویکرد مشروط به رعایت اصول طراحی آموزشی و تناسب بازی با ویژگی های رشدی دانش آموزان است. بازی های غیردیجیتال در مدارس محروم به اندازه بازی های دیجیتال موثر بوده اند که این یافته از اهمیت عملی بالایی برای نظام آموزشی کشور برخوردار است. نتیجه کلی آنکه یادگیری مبتنی بر بازی رویکردی موثر برای افزایش انگیزش و پیشرفت تحصیلی در دوره ابتدایی است، اما اجرای موفق آن نیازمند طراحی اصولی، توجه به بافت مدرسه، توانمندسازی معلمان و آگاهی بخشی به والدین می باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر بازی ، انگیزش تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، بازی های آموزشی