تحلیل عوامل موثر بر تمایل دانش آموزان هنرستان به ایجاد کسب وکارهای کوچک

پرورش روحیه کارآفرینی در هنرستان ها به عنوان یکی از موثرترین بسترهای توسعه اقتصادی و اشتغال زایی نسل جوان، نقشی کلیدی در شکل گیری تمایل دانش آموزان به راه اندازی کسب وکارهای کوچک دارد. هدف این پژوهش، تحلیل جامع عوامل فردی، آموزشی و محیطی موثر بر گرایش دانش آموزان هنرستان به ایجاد کسب وکارهای کوچک است. این مطالعه با رویکردی توصیفی تحلیلی انجام شد و تلاش کرد تا نشان دهد چگونه متغیرهایی مانند خودکارآمدی کارآفرینانه، نگرش نسبت به کارآفرینی، کیفیت آموزش های مهارتی، حمایت خانواده، دسترسی به الگوهای موفق، فضای مدرسه و فرصت های محیطی می توانند در شکل گیری یا افزایش این تمایل نقش آفرینی کنند. یافته های پژوهش نشان می دهد که افزایش کیفیت آموزش های عملی و پروژه محور در هنرستان، تقویت مهارت های نرم مانند مدیریت زمان، حل مسئله و ریسک پذیری، و فراهم سازی محیطی حمایتی از سوی خانواده و مدرسه، بیشترین تاثیر را بر تقویت روحیه کسب وکارآفرینی دانش آموزان دارد. همچنین مشخص شد که وجود الگوهای الهام بخش در حوزه کسب وکارهای کوچک و تجربه مواجهه واقعی با بازار، می تواند نگرش مثبت و باور به توانایی ایجاد کسب وکار را در دانش آموزان به طور معناداری افزایش دهد. این پژوهش با تاکید بر نقش سیاست های آموزشی و طراحی برنامه های هدفمند در هنرستان ها پیشنهاد می کند که تقویت زیرساخت های مهارتی، ایجاد مراکز مشاوره کارآفرینی، برگزاری نمایشگاه های کارآفرینانه، و پیوند بیشتر هنرستان با صنایع کوچک محلی می تواند زمینه ساز افزایش تمایل و توانمندی دانش آموزان در ایجاد کسب وکارهای کوچک باشد.نتیجه کلی پژوهش نشان می دهد که تمایل دانش آموزان هنرستان به ایجاد کسب وکارهای کوچک پدیده ای چندبعدی است که نیازمند توجه همزمان به عوامل آموزشی، فردی و محیطی است و بهینه سازی این مولفه ها می تواند نقش مهمی در رشد کارآفرینی مبتنی بر مهارت در کشور داشته باشد.