تاثیر استفاده از داستان گویی بر بهبود مهارت های زبانی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استفاده از داستان گویی بر بهبود مهارت های زبانی (شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن) در میان زبان آموزان بزرگسال سطوح متوسط انجام شد. داستان گویی به عنوان یکی از کهن ترین ابزارهای انتقال دانش و فرهنگ، در دهه های اخیر توجه بسیاری از پژوهشگران حوزه آموزش زبان را به خود جلب کرده است، زیرا این روش با ایجاد بافت های معنادار و هیجانی، فرآیند درگیری شناختی و عاطفی یادگیرنده را تسهیل می کند. در این پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل، ۶۰ نفر از زبان آموزان موسسه زبان سفیر گفتمان در تهران به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش مبتنی بر داستان گویی (شامل بازگویی داستان های کوتاه، خلق داستان های مشارکتی و نمایش خلاقانه) قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل همان محتوای زبانی را از طریق روش سنتی (کتاب محور و تمرینات ساختاری) دریافت کرد. ابزارهای پژوهش شامل آزمون محقق ساخته مهارت های زبانی (با پایایی ۸۹/۰ بر اساس آلفای کرونباخ)، چک لیست مشاهده تعاملات کلاسی و پرسشنامه نگرش سنج بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چندمتغیره MANCOVA) تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که داستان گویی به طور معناداری مهارت های زبانی را در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود بخشیده است (۰۶۵/۰>p و ۸۴/۶۲=F). بیشترین تاثیر به ترتیب بر مهارت گفتاری (مجذور اتا ۵۹/۰) و مهارت شنیداری (مجذور اتا ۵۲/۰) مشاهده شد، در حالی که مهارت نوشتاری کمترین تاثیر را نشان داد (مجذور اتا ۳۱/۰). نتایج این پژوهش بر ضرورت گنجاندن داستان گویی به عنوان یک راهبرد یادگیری فعال و زمینه محور در برنامه های درسی آموزش زبان تاکید می کند. همچنین، یافته ها حاکی از آن بود که داستان گویی موجب افزایش انگیزه و کاهش اضطراب زبانی در یادگیرندگان می گردد. بر اساس نتایج، پیشنهاد می شود که دوره های ضمن خدمت معلمان زبان بر مبنای فنون داستان گویی طراحی گردد و پژوهش های آتی با دوره های طولانی تر و در سطوح سنی مختلف انجام شود.

کلیدواژه ها:

داستان گویی ، مهارت های زبانی ، آموزش زبان مبتنی بر بافت ، انگیزه یادگیری زبان ، روش های تعاملی.