مدل MSPGM یک مدل استنباطی مبتنی بر ریزسیگنال ها و منطق فازی برای ارزیابی پویای رشد شخصیتی در محیط های کاری

ابزارهای سنتی ارزیابی شخصیت، که بر پایه ی خودگزارشی مستقیم بنا شده اند، اغلب در معرض سوگیری های پاسخ و محدودیت های اعتباری قرار دارند. این مقاله، مدل استنباط رشد شخصیتی مبتنی بر ریزسیگنال ها یا MSPGM را معرفی می کند. این مدل، یک چارچوب ارزیابی غیرمستقیم و تدریجی است که از مجموعه ای از 30 سوال موقعیت محور، روزمره و با ارزش گذاری چندسطحی (سطوح L1 تاL5) استفاده می نماید. MSPGM با گردآوری ریزسیگنال های رفتاری، از طریق یک معماری سه لایه (سیگنال خرد، خوشه سازی الگو، و میدان شخصیت) به استنتاج پرداخته و یک پروفایل شخصیتی پویا و احتمالاتی تولید می کند. برای افزایش دقت استنباط و مدل سازی عدم قطعیت ذاتی در پاسخ های انسانی، این مقاله ادغام منطق فازی و به ویژه سیستم استنتاج فازی را در هسته ی محاسباتی MSPGM پیشنهاد می دهد. نتایج نظری نشان می دهد که این رویکرد ترکیبی نه تنها در برابر سوگیری های رایج مقاوم تر است، بلکه امکان ارائه ی تحلیلی غنی تر و مداخلات رشد شخصی هدفمندتری را در حوزه های بین رشته ای مدیریت منابع انسانی و روانشناسی کار فراهم می سازد. مدل پیشنهادی چارچوبی عملی و قابل اجرا برای توسعه ی ابزارهای دیجیتال سنجش و توسعه ی سرمایه ی انسانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی شخصیت ، رشد شخصیتی ، سنجش غیرمستقیم ، ریزسیگنال ، منطق فازی ، سیستم استنتاج فازی