نقش آموزش عاطفی–اجتماعی در کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان

آموزش عاطفی–اجتماعی (Social Emotional Learning) به عنوان یکی از رویکردهای نوین تربیتی، نقشی بنیادین در شکل دهی به مهارت های هیجانی، خودآگاهی، همدلی، ارتباط موثر و تصمیم گیری مسئولانه در دانش آموزان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش عاطفی–اجتماعی در کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. اضطراب تحصیلی به عنوان یکی از عوامل بازدارنده یادگیری، می تواند عملکرد شناختی، انگیزشی و هیجانی دانش آموزان را به طور چشمگیری تحت تاثیر قرار دهد. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها بر اساس مطالعات نظری و یافته های میدانی گردآوری و تحلیل شده اند. نتایج بررسی ها نشان می دهد که آموزش عاطفی–اجتماعی از طریق تقویت مهارت های خودتنظیمی هیجانی، افزایش خودکارآمدی، بهبود روابط بین فردی و ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری، به کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان کمک می کند. اجرای برنامه های منظم آموزش عاطفی–اجتماعی در محیط های آموزشی، باعث ارتقای سلامت روان، افزایش تمرکز، بهبود عملکرد تحصیلی و شکل گیری محیط یادگیری امن و حمایتگر می شود. بر این اساس، توجه به بعد عاطفی–اجتماعی یادگیری در کنار آموزش شناختی، ضرورتی اجتناب ناپذیر در نظام آموزشی امروز به شمار می آید.