حقوق بشر و عدالت اجتماعی در سیره معصومین

این مقاله به تحلیل انتقادی و تطبیقی ارتباط میان مفاهیم حقوق ذاتی بشر و عدالت توزیعی و ساختاری اجتماعی در سیره نبی مکرم اسلام (ص و ائمه معصومین (علیهم السلام) می پردازد. هدف، استخراج و دسته بندی اصول بنیادین حقوقی و اجتماعی از متون کلاسیک اولیه (به ویژه نهج البلاغه از امیرالمومنین علی (ع) و رساله الحقوق از امام سجاد (ع)) و نیز سنجش ظرفیت تعاملی این آموزه ها با مکتب حقوق بشر جهانی است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی است. نتایج نشان می دهد که کرامت ذاتی انسانی، تساوی حقوقی در قبال قانون، انصاف در فرآیند قضا و عدالت اقتصادی در توزیع منابع به عنوان ستون های اصلی سیره معصومین عمل کرده و آموزه های آنان ظرفیتی محوری برای تشکیل مبانی حقوق بشری در چارچوب جهان بینی اسلامی دارند

کلیدواژه ها:

حقوق بشر ، عدالت اجتماعی ، نهج البلاغه ، صحیفه سجادیه ، کرامت انسانی