بررسی رابطه سکوت سازمانی ، ترک کار آرام و اخراج خاموش با ترک خدمت کارکنان، نقش تعدیل کنندگی امنیت روانی (مورد مطالعه: کارکنان شعبه تامین اجتماعی شهرستان قوچان)

این پژوهش به بررسی رابطه بین سکوت سازمانی، ترک کار آرام و اخراج خاموش با ترک خدمت کارکنان، با نقش تعدیل کننده امنیت روانی می پردازد. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل ۶۰ نفر از کارکنان تامین اجتماعی شهرستان قوچان بود که با روش سرشماری و توزیع پرسشنامه بررسی شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های امنیت روانی (ادموندسون، ۱۹۹۹)، تمایل به ترک خدمت (رودت، ۲۰۰۴)، ترک کار آرام (اختر و همکاران، ۲۰۲۳)، سکوت سازمانی (ون داین، ۲۰۰۳) و اخراج خاموش (اختر و همکاران، ۲۰۲۳) جمع آوری شد. برای تحلیل از مدل معادلات ساختاری و نرم افزار ایموس۲۴ استفاده گردید. نتایج نشان دهنده روابط معنادار مستقیم بین سکوت سازمانی با ترک کار آرام و اخراج خاموش، و همچنین روابط میانجی ترک کار آرام و اخراج خاموش در رابطه سکوت سازمانی و ترک خدمت است. امنیت روانی نیز نقش تعدیل کننده منفی در روابط سکوت سازمانی با ترک کار آرام و اخراج خاموش ایفا می کند. این یافته ها بر لزوم تقویت امنیت روانی و کاهش سکوت سازمانی برای کاهش ترک خدمت تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سکوت سازمانی ، ترک کار آرام ، اخراج خاموش ، ترک خدمت کارکنان ، امنیت روانی