بررسی تاثیر تعامل مثبت معلم و دانش آموز بر کاهش اضطراب تحصیلی

امروزه اضطراب تحصیلی یکی از چالش های اصلی در نظام های آموزشی به شمار می آید که می تواند عملکرد تحصیلی و سلامت روان دانش آموزان را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار دهد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر تعامل مثبت معلم و دانش آموز بر کاهش اضطراب تحصیلی انجام شده است. روش تحقیق به صورت کیفی-توصیفی بوده و داده ها از طریق مشاهده مستقیم کلاس، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با دانش آموزان و معلمان، و تحلیل محتوای تعاملات کلاسی جمع آوری شد. یافته ها نشان می دهد که ایجاد فضای کلاسی حمایت گرایانه، استفاده از بازخوردهای تشویقی، توجه به نیازهای فردی دانش آموزان و تعامل مستمر و محترمانه با آنان، سطح اضطراب تحصیلی را به طور چشمگیری کاهش می دهد. علاوه بر این، نتایج بیانگر آن است که تعامل مثبت معلم و دانش آموز، نه تنها باعث ارتقای انگیزه و اعتماد به نفس دانش آموزان می شود، بلکه مهارت های مقابله با استرس و مدیریت هیجانات تحصیلی آنان را نیز تقویت می کند. این پژوهش بر اهمیت پرورش مهارت های ارتباطی و احساسی معلمان تاکید دارد و نشان می دهد که تعامل موثر و انسانی معلم می تواند نقش حیاتی در کاهش اضطراب تحصیلی و بهبود یادگیری فعال ایفا کند.