بررسی تاثیر ذهنیت رشد بر عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ذهنیت رشد بر عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون‑پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهر اصفهان بود که ۱۲۰ نفر (۶۰ نفر گروه آزمایش، ۶۰ نفر گروه کنترل) به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش ذهنیت رشد قرار گرفت. ابزارها شامل پرسشنامه باورهای هوشی دوک، میانگین نمرات تحصیلی و پرسشنامه مشکلات رفتاری راتر بود. یافته ها نشان داد که مداخله ذهنیت رشد به طور معناداری باورهای هوشی دانش آموزان را از حالت ثابت به رشد تغییر داد، عملکرد تحصیلی آنان را در دروس ریاضی، علوم و ادبیات بهبود بخشید و مشکلات رفتاری (پرخاشگری و اضطراب/انزوا) را کاهش داد. همچنین اثرات مداخله در آزمون پیگیری دو ماهه تا حدی ماندگار بود. در مقابل، گروه کنترل تغییرات معناداری نشان نداد. نتیجه گیری می شود که ذهنیت رشد یک سازه قابل آموزش است و پرورش آن از طریق بازخورد فرایند‑محور، عادی سازی اشتباهات و تاکید بر تلاش هوشمندانه، می تواند به بهبود همزمان عملکرد تحصیلی و رفتاری دانش آموزان بینجامد. توصیه می شود معلمان و مشاوران مدارس، مداخلات ذهنیت رشد را در برنامه های خود بگنجانند.واژگان کلیدی: ذهنیت رشد، ذهنیت ثابت، عملکرد تحصیلی، عملکرد رفتاری، باورهای هوشی، دانش آموزان متوسطه