یادگیری سیار مبتنی بر واقعیت افزوده و هوش مصنوعی در آموزش نقوش هندسی ایرانی( مطالعه موردی هنرجویان رشته نقاشی ایرانی)

با پیشرفت فناوری و رسانه های دیجیتال، آموزش هنرهای سنتی وارد مرحله ای تعاملی و نوین گردیده است. واقعیت افزوده با ترکیب دنیای واقعی و عناصر دیجیتال سه بعدی، امکان تجربه ای فعال و تعاملی برای یادگیرنده فراهم می کند. همچنین هوش مصنوعی می تواند فرآیند آموزش را شخصی سازی کرده و بازخوردهای آنی ارائه دهد.این پژوهش با هدف تبیین کاربرد واقعیت افزوده و هوش مصنوعی در بستر یادگیری سیار، به مطالعه موردی آموزش نقوش هندسی ایرانی به هنرجویان پایه دهم رشته نقاشی ایرانی در هنرستان های کارو دانش پرداخته است. در این راستا، یک محیط یادگیری سیار مجهز به ابزارهای واقعیت افزوده و هوش مصنوعی طراحی و پیاده سازی گردید تا میزان یادگیری، مشارکت و انگیزه هنرجویان در شناسایی و ترسیم نقوش مذکور مورد واکاوی قرار گیرد.نتایج حاصل از پژوهش مبین آن است که تلفیق هم زمان واقعیت افزوده و هوش مصنوعی، فرآیند یادگیری را به تجربه ای فعال، تعاملی و پویا بدل نموده و توانمندی هنرجویان را در ادراک و اجرای نقوش هندسی اصیل ایرانی به طور معناداری ارتقا بخشیده است. افزون بر این، یادگیری سیار با فراهم آوردن امکان دسترسی مستمر به منابع آموزشی، تجربه ای انعطاف پذیر را در خارج از محدودیت های زمانی و مکانی ایجاد نموده است. یافته های نهایی موید آن است که این رویکرد نوآورانه، پیوندی کارآمد میان هنر سنتی و فناوری های نوین برقرار ساخته و می تواند به عنوان الگویی بهینه در نظام آموزش رسمی هنر مورد بهره برداری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، هوش مصنوعی ، یادگیری سیار ، نقوش هندسی ایرانی ، آموزش هنر ، هنرستان.