اقدام پژوهی : افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان دختر پایه هفتم متوسطه اول از طریق برنامه شاهنامه خوانی و نقالی با استفاده از رویکرد داستان گرایی و روایت درمانی

این پژوهش اقدامی با هدف افزایش اعتماد به نفس ، عزت نفس دانش آموزان دختر پایه هفتم متوسطه اول از طریق برنامه شاهنامه خوانی و نقالی با استفاده از رویکرد داستان گرایی و روایت درمانی طراحی شده است. در این مطالعه، یک برنامه چهار جلسه ای (هر جلسه ۴۵ دقیقه ای) برای ۳۰ دانش آموز دختر پایه هفتم یک مدرسه غیر دولتی شهری اجرا شد. روش تحقیق اقدامی با چرخه های برنامه ریزی، اجرا، مشاهده و بازنگری انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه اعتماد به نفس (پیش و پس از اجرا)، مشاهده سیستماتیک و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری شد. نتایج نشان داد که این برنامه باعث افزایش معنادار اعتماد به نفس دانش آموزان (با افزایش ۳۵ درصدی در مقیاس پرسشنامه) و بهبود مشارکت آن ها در کلاس شده است. این پژوهش می تواند به عنوان یک راهکار فرهنگی-آموزشی در مدارس ایران مورد استفاده قرار گیرد و به تقویت هویت فرهنگی و روانی دانش آموزان کمک کند لذا نقالی تنها یک روایت نیست ، بلکه تمرینی است برای تقویت بیان ، اعتماد به نفس و آشنایی با ریشه های فرهنگی ایران زمین.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، شاهنامه خوانی ، نقالی ، رویکرد داستان گرایی ، روایت درمانی ، دانش آموزان دختر ، متوسطه اول.