تاثیر تجارت الکترونیک بر تمایل به خرید با میانجی گری شبکه های اجتماعی

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی تاثیر غیر مستقیم تجارت الکترونیک بر تمایل خرید با میانجی گری شبکه های اجتماعی مشتریان شرکت تهران کالا بود. روش پژوهش بر اساس نحوه گردآوری اطلاعات، همبستگی با رویکرد مدل معادلات ساختاری دسته بندی گردید. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی مشتریان شرکت تهران کالا بود که با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۴ نفر به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه های شبکه های اجتماعی بانرجی و سینگ (۲۰۲۴)، تمایل به خرید آلبرتو دی مورایز و همکاران (۲۰۲۱) و تجارت الکترونیک لی و همکاران (۲۰۰۷) استفاده شد و بین افراد نمونه توزیع گشت. تجزیه و تحلیل پرسشنامه ها از روش های آمار توصیفی میانگین و انحراف استاندارد SPSS۲۴ و در سطح آمار استنباطی از آزمون آلفای کرونباخ و تحلیل مسیر با استفاده از نرم افزار SMART PLS۴ انجام گرفت. یافته ها حاکی از آن بود که ضریب تجارت الکترونیک به تمایل به خرید از طریق شبکه های اجتماعی برابر ۲۵۶/۰ و مقادیر آماره t برابر ۵۱۲/۶ بود که نشان دهنده معنادار بودن ضرایب برآورد شده هستند در نتیجه مسیر این فرضیه مورد تایید قرار گرفت. ضریب مسیر تجارت الکترونیک به تمایل خرید برابر ۲۶۷/۰ و مقادیر آماره t برابر ۵۴۸/۳ بود؛ ضریب مسیر استفاده از تجارت الکترونیک به شبکه های اجتماعی برابر ۶۳۸/۰ و مقادیر آماره t برابر ۳۶۷/۱۲ بود؛ ضریب مسیر شبکه های اجتماعی به تمایل خرید برابر ۴۰۱/۰ و مقادیر آماره t برابر ۵۴۸/۷ بود که نشان دهنده معنادار بودن ضرایب برآورد شده هستند؛ در نتیجه تمام فرضیه ها مورد تایید بود.

کلیدواژه ها:

تجارت الکترونیک ، تمایل خرید ، شبکه های اجتماعی