نقش سرمایه اجتماعی در بازآفرینی محلات شهری( نمونه موردی: محلات شهر خوی)

هدف این پژوهش، بررسی نقش سرمایه اجتماعی در بازآفرینی محلات شهری با مطالعه موردی محلات شهر خوی بوده است. روش پژوهش از نوع کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-تحلیلی است. داده ها به دو روش کتابخانه ای و میدانی گردآوری شدند. در بخش میدانی، از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد که میان ۱۰۰ نفر از ساکنان شهر خوی به صورت تصادفی ساده توزیع گردید. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و با خطای ۵ درصد تعیین شد. داده های گردآوری شده با نرم افزار SPSS و با بهره گیری از آزمون های آماری شامل آزمون کولموگروف-اسمیرنف برای بررسی نرمال بودن داده ها و رگرسیون خطی برای تحلیل رابطه بین متغیرها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته های پژوهش نشان داد که داده ها از توزیع نرمال برخوردار هستند. نتایج رگرسیون خطی حاکی از رابطه مثبت و معنادار بین سرمایه اجتماعی و بازآفرینی محلات شهری است، به طوری که ضریب همبستگی ۰.۷۱۶ و ضریب تعیین ۰.۵۱۲ به دست آمد. این بدان معناست که ۵۱.۲ درصد از تغییرات بازآفرینی محلات شهری توسط سرمایه اجتماعی تبیین می شود. تحلیل واریانس نیز معناداری کلی مدل را تایید کرد. همچنین، نتایج نشان داد که مولفه های سرمایه اجتماعی از قبیل اعتماد، مشارکت اجتماعی، انسجام و شبکه های اجتماعی نقش بسزایی در تسهیل فرآیند بازآفرینی، جلب مشارکت ساکنان و جذب منابع داشته اند. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که تقویت سرمایه اجتماعی می تواند به عنوان راهبردی کلیدی در موفقیت پروژه های بازآفرینی محلات شهری به ویژه در شهر خوی عمل کند.

کلیدواژه ها:

سرمایه اجتماعی ، بازآفرینی ، محلات شهری