تدوین استراتژی های مدیریت نقدینگی پایداردرشرکتهای بیمه تجاری با تاکید بر دارائیهای نامشهود (ازجمله سرمایه فکری)

سرمایه فکری به عنوان مجموعه ای از دارایی های نامشهود سازمان، شامل سرمایه انسانی (دانش، مهارت و تجربه کارکنان)، سرمایه ساختاری (فرآیندها، سیستم ها و دانش سازمانی) و سرمایه ارتباطی (روابط با مشتریان، تامین کنندگان و ذینفعان)، نقشی حیاتی در مدیریت موثر نقدینگی بازی می کند. در محیط کسب وکار پرچالش امروز، این سرمایه های نامشهود به یک عامل تمایز استراتژیک تبدیل شده اند که به شرکت ها امکان می دهد تا با دقت بیشتری جریان های نقدی را پیش بینی، برنامه ریزی و کنترل کنند. اهمیت دارائیهای نامشهود در مدیریت نقدینگی به ویژه در صنعت بیمه که با فشارهای نقدینگی مزمن و ناشی از ماهیت فعالیت های بلندمدت مواجه است، دوچندان می شود. دارائیهای نامشهود قوی به شرکت ها کمک می کند تا با بهره گیری از سیستم های پیشرفته تحلیل داده، مدل های پیش بینی هوشمند و مهارت های تحلیلی نیروی انسانی، عدم قطعیت های نقدینگی را کاهش داده و ذخایر نقدی بهینه را حفظ کنند. این امر نه تنها هزینه های فرصت نگهداری نقد را کاهش می دهد، بلکه تاب آوری مالی سازمان را در برابر شوک های بازار نیز تقویت می کند.. هدف این پژوهش بررسی نقش دارائیهای نامشهود در استراتژی های مدیریت نقدینگی پایدار در صنعت بیمه تجاری است. نمونه آماری پژوهش متشکل از ۳۴ شرکت بیمه در دوره زمانی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ و بر اساس مدل رگرسیونی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد که سرمایه فکری بر نگهداری وجوه نقد تاثیر منفی و معنی داری دارد. یافته های تحقیق حاکی از عدم تاثیر معنیدار کارایی سرمایه انسانی بر نگهداری وجوه نقد میباشد. همچنین کارایی سرمایه ساختاری و کارایی سرمایه فیزیکی بر نگهداری وجوه نقد تاثیر منفی و معنی داری دارد.

کلیدواژه ها:

استراتژی های مالی پایدار ، سرمایه فکری ، دارایی های نقدی