آموزش برنامه نویسی و توسعه تفکر محاسباتی در درس کار و فناوری: تحلیل تطبیقی تجارب جهانی و فرصت های بومی برای مدارس ایران

در سال های اخیر، آموزش برنامه نویسی به عنوان یکی از رویکردهای موثر در تقویت تفکر محاسباتی و پرورش مهارت های شناختی در دوره های آموزشی پایه و متوسطه مورد توجه قرار گرفته است. تفکر محاسباتی با تاکید بر حل مسئله، تجزیه مسائل پیچیده و طراحی راه حل های گام به گام، نقش مهمی در آمادگی دانش آموزان برای یادگیری موثر و مواجهه با چالش های نوظهور ایفا می کند. نتایج پژوهش های پیشین نشان می دهد که آموزش برنامه نویسی، در صورت بهره گیری از روش های یادگیری فعال و مشارکتی، می تواند به بهبود تفکر انتقادی، استدلال منطقی و همکاری گروهی دانش آموزان منجر شود.هدف این پژوهش، بررسی و مقایسه روش های آموزش برنامه نویسی حضوری در مدارس کشورهای منتخب و تحلیل امکان به کارگیری این تجارب در درس کار و فناوری در نظام آموزشی ایران است. این مطالعه با استفاده از مرور نظام مند ادبیات پژوهشی و تحلیل تطبیقی انجام شده و مقالات علمی منتشرشده از سال ۲۰۲۰ به بعد، پس از ارزیابی کیفیت علمی، مورد تحلیل قرار گرفته اند.یافته ها نشان می دهد که رویکردهای پروژه محور، حل مسئله و توانمندسازی معلمان از عوامل کلیدی موفقیت آموزش برنامه نویسی در مدارس به شمار می آیند. همچنین نتایج حاکی از آن است که درس کار و فناوری در دوره متوسطه اول ایران، به دلیل ماهیت مهارت محور خود، ظرفیت مناسبی برای ادغام آموزش برنامه نویسی دارد؛ با این حال، تحقق این امر نیازمند بازنگری محتوای درسی و تقویت حمایت های آموزشی است.

کلیدواژه ها:

آموزش برنامه نویسی ، تفکر محاسباتی ، یادگیری پروژه محور ، تحلیل تطبیقی ، درس کار و فناوری